در این نشست، ظرفیتهای فرهنگی، هنری و اجتماعی مواکب اربعین در بازنمایی هویت جامعه عرب ایران بررسی شد و سخنرانان با تکیه بر تجربههای میدانی خود، زبان و هنرهای آیینی، سنت میزبانی، مشارکت خانوادگی، آیینهای پذیرایی و ارتباط میان زائران را از مهمترین بسترهای معرفی فرهنگ عربهای خوزستان و تقویت شناخت متقابل میان ایرانیان دانستند.
از موکبداری تا شکلگیری یک جریان فرهنگی در شلمچه و چذابه
مصطفی بوعذار با اشاره به شکلگیری مواکب اربعین در خوزستان از دهه ۱۳۹۰، اظهار کرد که حضور گسترده زائران اربعین در استان و وجود دو گذرگاه بینالمللی شلمچه و چذابه، این منطقه را به یکی از کانونهای اصلی خدمترسانی به زائران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) تبدیل کرده است.
به گفته وی، همزمان با گسترش مواکب مردمی، بهویژه در میان عربهای خوزستان، این جریان بهتدریج از یک فعالیت صرفاً خدماتی فراتر رفت و زمینه ظهور و بروز ظرفیتهای فرهنگی و هنری جامعه را نیز فراهم کرد.
بوعذار افزود که در کنار پذیرایی و اسکان زائران، ضرورت تأمین «خوراک فرهنگی» نیز مورد توجه قرار گرفت و بر همین اساس، برنامههای اربعینی به دو زبان فارسی و عربی در شلمچه و چذابه شکل گرفت. وی گفت بخشی از تعزیهها و نمایشهای اجراشده در این مسیرها به زبان عربی بوده و در قالب آنها، روایتهایی از فرهنگ بومی عرب خوزستان، شهدای شاخص، تاریخ جهاد عشایر عرب و بخشهایی از تاریخ ایران برای مخاطبان بازگو شده است.
وی با اشاره به استقبال زائران از این اجراها، هنر آیینی را بستری برای ایجاد ارتباط میان مخاطبان با فرهنگ جامعه عرب خوزستان دانست و توضیح داد که برخی تماشاگران در مواجهه نخست با نمایشهای عربی، از اجرای اثر به این زبان متعجب میشدند، اما با مشاهده توانایی هنرمندان و محتوای تاریخی و فرهنگی آثار، ارتباط آنان با این اجراها شکل گرفت؛ بهگونهای که برخی موکبداران از گروههای نمایشی برای اجرای برنامه در مقابل موکبهای خود دعوت میکردند.
۲۶۱ خانه، ۲۶۱ موکب؛ وقتی خانههای روستا به پناهگاه زائران تبدیل میشوند
احمد کعبی با تشریح تجربه روستای خلیفهحیدر، تصویری متفاوت از گستره مشارکت مردمی در اربعین ارائه کرد.
به گفته وی، این روستا ۲۶۱ خانوار دارد و هر ۲۶۱ خانوار در ایام اربعین، خانه خود را به موکبی …
