روزنامه تلگراف در گزارشی نوشت: ایران پس از حمله ایالات متحده و اسرائیل در ماه فوریه، عملا تنگه هرمز را که یک پنجم نفت و گاز جهان از آن عبور میکند، بست. ایالات متحده با محاصره دریایی بنادر ایران، تلافی کرد اما ماههاست که آنها در نوعی بنبست دریایی بر سر اینکه چه کسی باید ابتدا برای بازگرداندن آزادی ناوبری اقدام کند، گرفتار شدهاند. بنابراین برای بسیاری از مردم، توافق گزارش شده خبر خوبی است. دریانوردانی که پنج ماه گذشته در کشتیهای خود در خلیج فارس گرفتار شده بودند، ممکن است به زودی بتوانند به خانههای خود بازگردند. مصرفکنندگان در سراسر جهان از یک بحران انرژی و تورم دیگر جان سالم به در خواهند برد. مهمتر از همه، این توافق شانس صلح پایدار را افزایش میدهد.
سرنوشت تنگه هرمز، نقطه کلیدی اختلاف بین تهران و واشنگتن بر سر چگونگی اجرای تفاهمنامه ژوئن برای پایان دادن به جنگ است. حل این اختلاف، ممکن است راهی برای توافق بر سر سایر نکات این سند باز کند.
یکسری امیدواریها وجود دارد که این جنگ حداقل تا حد زیادی، پیش از انتخابات میاندورهای ایالات متحده در ماه نوامبر به پایان برسد. با این حال، چنین صلحی آن چیزی نیست که ایالات متحده در ذهن داشت.
این بدان معناست که جنگ دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو برای سرنگونی یا تضعیف جمهوری اسلامی ایران، به گسترش قابل توجه نفوذ منطقهای ایران منجر میشود، اما آنها باختند و ایران پیروز شده است.
توافق هرمز دلیل آن را به ما میگوید. گزارشهای فاش شده حاکی از آن است که این توافقنامه به ایران کنترل ترافیک دریایی ورودی به خلیج فارس را میدهد و همچنین به آن نظارت بر مسیر خروجی را میدهد که تحت نظارت عمان خواهد بود. دو کشور همچنین هزینهای که البته هنوز تعیین نشده است را برای پوشش هزینههای زیستمحیطی، امنیتی و پرسنلی دریافت خواهند کرد.
همانطور که کاظم غریبآبادی، معاون وزیر امور خارجه ایران گفت این توافق «حاکمیت موثر» ایران بر تنگه هرمز را تثبیت میکند. این امر همیشه یکی از نتایج احتمالی تفاهمنامه ژوئن محسوب میشود که عمدا در چندین مورد مبهم باقی مانده بود.
به عنوان مثال، بند پنجم از ایران و عمان میخواست که «برای تعریف مدیریت آینده و خدمات دریایی در تنگه هرمز گفتوگو کنند». ایران …
