به گزارش فایننشالتایمز، بیش از 400 مقام سابق اطلاعاتی و امنیتی که در شبکهای به نام «استدی استیت» فعالیت میکنند، معتقدند ترامپ از الگویی مشابه رهبران اقتدارگرا برای تمرکز قدرت پیروی میکند.
به گفته این مقامات، ساکت کردن منتقدان، مطالبه وفاداری مطلق و تضعیف نهادهای نظارتی، آمریکا را با خطرات بیشتری مواجه کرده است.
پل کولبه، رئیس سابق یک ایستگاه سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، گفته است الگوهایی که در روند به قدرت رسیدن رهبران اقتدارگرا دیده میشود، اکنون در آمریکا نیز قابل مشاهده است.
مارک زاید، وکیل حوزه امنیت ملی که خود نیز مجوز امنیتیاش را از دست داده، هشدار داده است که «همه حفاظها برداشته شدهاند» و شرایط ممکن است از این هم بدتر شود.
یکی از ابزارهای مورد استفاده دولت ترامپ، لغو گسترده مجوزهای امنیتی منتقدان و مقامهای سابق است؛ اقدامی که میتواند آنها را از همکاری با نهادهای امنیتی در بخش خصوصی نیز محروم کند. این اقدامات از نخستین روز بازگشت ترامپ به کاخ سفید آغاز شد.
مقامات سابق اطلاعاتی هشدار دادهاند که ادامه این روند تنها دموکراسی آمریکا را تضعیف نمیکند، بلکه میتواند امنیت ملی این کشور را نیز در معرض خطر قرار دهد.
چندی قبل نیز مجله «آتلانتیک» در مقالهای با عنوان «محافظهکاری ژنرالهای ارشد آمریکا» به رفتار محتاطانه و بیش از حد مطیع فرماندهان ارشد ارتش آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ پرداخته و نسبت به پیامدهای این رویکرد برای امنیت ملی این کشور هشدار داده است.
بر اساس این مقاله، ژنرالها در یک نظام دموکراتیک وظیفه دارند علاوه بر اجرای دستورات، مشاوره نظامی صادقانه ارائه دهند و به قانون اساسی وفادار بمانند. با این حال، فرماندهان ارشد ارتش آمریکا در شرایط کنونی بیشتر به اجرای تاکتیکی دستورات محدود شدهاند و کمتر وارد بحثهای کلان درباره مسائل راهبردی و اخلاقی میشوند.
در این میان، «دن کین» رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا که از سوی ترامپ از دوران بازنشستگی به این سمت بازگردانده شد، به عنوان نمادی از این رویکرد محتاطانه معرفی شده است.
نویسندگان مقاله، یکی از دلایل تغییر فضای درون ارتش را اقدامات «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا، میدانند. هگست تاکنون بیش از 20 ژنرال و دریاسالار باتجربه را کنار گذاشته و به گفته مقاله، زمینه را برای ارتقای افرادی فراهم کرده که از نظر سیاسی وفادارتر هستند، هرچند ممکن است تجربه کمتری داشته باشند.
این مقاله یادآوری میکند که دونالد ترامپ پیشتر از علاقه خود به داشتن فرماندهانی شبیه «ژنرالهای وفادار هیتلر» سخن گفته و وفاداری شخصی را یکی از معیارهای مهم خود در انتخاب مقامهای نظامی قرار داده است.
این مقاله هشدار میدهد که محدود شدن صدای مستقل فرماندهان نظامی میتواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد، زیرا ارزیابیهای واقعبینانه درباره عملیات نظامی و اهداف راهبردی ممکن است نادیده گرفته شود. نویسندگان برای نمونه به جنگ ایران اشاره میکنند و معتقدند فاصله میان اهداف اعلامشده و نتایج واقعی، اهمیت وجود مشاورههای نظامی صریح و مستقل را نشان میدهد.
