دولت آمریکا که امیدوار بود با برخی مزیتهای اقتصادی در یادداشت تفاهم پایان جنگ-سندی که خود در وهله اول تعهداتش در آن را نقض کرد-یا محاصره دریایی غیرقانونی بنادر ایران بتواند موضع مذاکراتی آن را بهویژه در زمینه حق حاکمیت و اعمال قانون بر تنگه هرمز به عنوان یک کشور ساحلی تغییر دهد، اکنون میگوید در آخر بازی به «آخرالزمان اقتصادی» روی آورده و تحریمهای بیسابقهای را علیه ایران اعمال کرده است، اگرچه مقامات ایران این تحریمها را «فیلم تکراری» توصیف کرده و برای آن ابراز آمادگی کردهاند.
آمریکا علاوه بر اجرای محاصره صادرات نفت ایران، فشار خود را بر شرکای تجاری آن و نهادهایی که به ایران در نقلوانتقال پول کمک میکنند، افزایش خواهد داد. با این حال، در حال حاضر این تهدیدها بیش از آنکه عملی باشند، جنبه لفاظی و هشدار دارند. کشورها ملزم به اجرای فوری خواستههای آمریکا نیستند. با این وجود، این سیاست همچنان میتواند به تشدید تنش دامنهدارتری منجر شود.
نشریه اکونومیست در گزارشی با این مقدمه نوشت: چند نکته مهم در روابط تجاری کشورها با ایران وجود دارد. چین طی جنگ نفت ایران را با قیمتی ۷ تا ۱۲ دلار پایینتر از قیمت بازار برای هر بشکه خریداری کرده است اما به طور کلی تحریمهای آمریکا را نقض کرده است. پکن حدود ۹۰ درصد از صادرات نفت خام ایران را خریداری میکند و به اعتقاد آمریکا، این درآمد تقریبا نیمی از بوجه سال گذشته ایران را تامین کرده. امارات متحده عربی نیز بهرغم اعلام قطع روابط تجاری با ایران در ۱۸ اوت بر اثر هدف قرار گرفتن کشتیهای متخلف آن در تنگه هرمز، تا کنون بیش از هر کشور دیگری به ایران کالا صادر کرده است.
چین هشدار داده که تحریمهای جدید آمریکا به رشد اقتصاد جهانی و ثبات مالی آسیب میزند و تاکید کرده که از «حقوق و منافع مشروع» خود دفاع خواهد کرد. آمریکا پیشتر شرکتهای چینی فعال در تجارت نفت ایران را هدف قرار داده اما به نظر میرسد دولت آمریکا برای تشدید بیشتر اقدامات علیه چین محتاط است، چرا که به …
