سمیه گلپور، فعال کارگری، در یادداشتی نوشت: سازمان تامین اجتماعی با ارائه طرحی تحت عنوان «اصلاح ماده ۸۶» که در واقع حاوی تغییرات بنیادین در ماده ۷۷ قانون تأمین اجتماعی و مجموعهای از مواد دیگر این قانون است ـ درصدد پیشبرد بستهای از اصلاحات است که مهمترین و حساسترین بخش آن، تغییر مبنای محاسبه مستمری بازنشستگی از میانگین دو سال آخر به میانگین ضرایب مزدی در سنوات مبنا است. هرچند از این پیشنهاد با ادبیاتی فنی، محاسباتی و با عنوان «عدالت بیمهای» دفاع میشود، اما در ماهیت امر، آنچه در حال وقوع است صرفاً یک تغییر فرمول نیست؛ بلکه تعرض به حقوق مکتسبه میلیونها کارگر و بازنشسته و تلاشی برای انتقال هزینههای سوءمدیریت و ناترازیهای ساختاری صندوق به دوش بیمهشدگان است. بررسی دقیق مستندات موجود نیز نشان میدهد مسئله بهمراتب گستردهتر از آن چیزی است که در ظاهر عنوان میشود. در فایل لایحهای که با عنوان اصلاح ماده ۸۶ ارائه شده، فقط با یک اصلاح محدود مواجه نیستیم؛ بلکه مجموعهای از پیشنهادها درباره مواد ۸۶، ۷۶، ۷۷، ۲۸، ۳۱، ۳۹ و ۵۳ قانون تأمین اجتماعی و نیز احکامی درباره مطالبات سازمان از دولت، سازوکارهای تهاتر و اجرای سیاستهای کلی تأمین اجتماعی در کنار هم قرار گرفتهاند. در مقابل، فایل ارائهشده برای کانونها، تمرکز خود را تقریباً بهطور کامل بر دفاع از تغییر فرمول محاسبه مستمری در ماده ۷۷ گذاشته و از سایر اصلاحات، یا سخنی نمیگوید یا توضیح کافی ارائه نمیدهد. همین عدم توازن، خود یک مسئله مهم است؛ زیرا نشان میدهد از میان یک بسته چندوجهی، فقط بخشی که قرار است افکار عمومی را با آن همراه کنند برجسته شده و سایر بخشهای حساس در حاشیه مانده است.
*حقالناسِ میلیونها کارگر، موضوع مذاکره محدود نیست
نخست باید به یک اصل بنیادین توجه کرد: مستمری بازنشستگی صرفاً یک عدد حسابداری نیست؛ حقالناس است.
کارگری که سی سال از مزد خود سهم بیمه پرداخت کرده، این پرداخت را بر اساس یک رابطه حقوقی روشن …
