صنعتخودرو در سال ۲۰۲۶ دیگر همان صنعتی نیست که بخش عمده وزن خودرو را فلزات تشکیل میدادند و قطعات پلیمری صرفا در بخشهایی مانند سپر، داشبورد، رودری و برخی اجزای تزئینی مورد استفاده قرار میگرفتند. حرکت خودروسازان بهسمت کاهش وزن، کاهش مصرف انرژی، افزایش ایمنی، بهبود آیرودینامیک و توسعه خودروهای برقی، جایگاه مواد پلیمری را در ساخت خودرو بهشکل محسوسی افزایش داده است. امروز انواع پلاستیکهای مهندسی، کامپوزیتها، مواد تقویتشده و پلیمرهای مقاوم در برابر حرارت و مواد شیمیایی، در بخشهای بیشتری از خودرو حضور دارند.
این تغییر، بازار جدیدی را برای قطعهسازان ایجاد کرده است؛ بازاری که در آن دیگر صرفا توانایی قالبگیری یا تولید یک قطعه پلاستیکی کافی نیست و قطعهساز باید دانش مواد، طراحی، قالبسازی، کنترل کیفیت، بازیافت و حتی ردیابی مواداولیه را در اختیار داشته باشد.
از سوی دیگر، صنعت جهانی خودرو در حال ورود بهمرحلهای است که پایداری زیستمحیطی و قابلیت بازیافت خودرو، از زمان طراحی محصول مورد توجه قرار میگیرد. مقررات جدید اتحادیهاروپا که در سال ۲۰۲۶ به تصویب رسیده، برای استفاده از پلاستیک بازیافتی در خودروهای جدید اهداف مشخصی تعیین کرده است؛ بهطوری که برای خودروهای جدیدی که از سپتامبر ۲۰۳۲ تایید نوع میشوند، حداقل ۱۵ درصد وزن پلاستیک مورد استفاده باید از مواد بازیافتی پس از مصرف تامین شود و این سهم از سپتامبر ۲۰۳۶ به ۲۵ درصد میرسد. حداقل یکپنجم این سهم نیز باید از خودروهای پایان عمر یا قطعات خارجشده از خودروها تامین شود. به این ترتیب، قطعهسازان پلیمری در جهان با یک دوگانگی مهم مواجه هستند؛ از یک سو تقاضا برای قطعات پلیمری و مواد پیشرفته در حال افزایش است و از سوی دیگر، الزامات جدید زیستمحیطی، فشار بر قیمت، تغییر فناوری خودرو و دشواری تامین مواداولیه، هزینه توسعه و تولید را افزایش داده است.
رشد نقش پلیمرها در خودرو
یکی از مهمترین دلایل افزایش استفاده از قطعات پلیمری، تلاش خودروسازان برای کاهش وزن خودرو است. کاهش وزن، بهخصوص در خودروهای برقی، اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا هر کیلوگرم کاهش وزن میتواند به بهبود بهرهوری انرژی و افزایش پیمایش خودرو کمک کند.
بههمین دلیل، قطعاتی که در گذشته از فولاد یا سایر فلزات ساخته میشدند، …
