سامانه موشکی پاتریوت چیست و چرا ذخایر آن رو به اتمام است؟

به گزارش تابناک به نقل از الجزیره، نخست وزیر و وزیر امور خارجه قطر گفت: تلاش‌های قطر در حال حاضر بر ادامه میانجیگری میان واشنگتن و تهران متمرکز است.

بر اساس این گزارش،‌ محمد بن عبدالرحمن آل ثانی در نشست خبری مشترک با همتای مصری خود افزود: آزادی فعالیت ناوبری دریایی باید بدون دخالت هیچ کشوری تضمین شود.

وی بدون اشاره به بدعهدی‌های آمریکا در مسیر مذاکرات با ایران و همچنین نادیده گرفتن همکاری کشورش و سایر کشورهای عربی با متجاوزان در حمله به ایران اظهار داشت: انتظار داریم طرف ایرانی به مسئولیت‌های خود عمل و با کشورهای منطقه همکاری کند.

وزیر خارجه قطر همچنین تصریح کرد: اگر اروپا علاقه ‌ای به کاهش تنش‌ها در منطقه نداشته باشد، پیامدهای آن بر همه تاثیر خواهد گذاشت.

بدرعبد العاطی وزیر امور خارجه مصر هم اعلام کرد: امنیت قطر و کشورهای برادر خلیج فارس بخش جدایی‌ناپذیر از امنیت ملی مصر و امنیت ملی منطقه عربی است.

وزیر امور خارجه مصر با بیان اینکه هماهنگی مستمر بین مصر و قطر برای کاهش تنش‌ها و تقویت دیپلماسی وجود دارد، افزود: ما بر لزوم پایبندی به قوانین بین‌المللی در زمینه ناوبری دریایی تأکید می‌کنیم.

بین الملل

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، «امل شبیب» خبرنگار سرویس عربی تسنیم، در ویدئوی تحلیلی خود به بررسی نقادانه سیاست های کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای خلیج فارس و تاثیر آن بر نبرد رمضان پرداخته است. این گزارش به صورتی مستدل سیاست های دوگانه این کشورها را که همزمان با میزبانی پایگاه‌های نظامی آمریکا در جنگ، بر سیاست «حسن همجواری» با ایران تأکید دارند را نمایان می‌سازد .

 

.

 

***

معروف است که می‌گویند «همسایه بر اهل خانه مقدم‌تر است». اما در سیاست برخی کشورهای خلیج فارس، پایگاه نظامی آمریکا جای همسایگی را گرفته و حملات اسرائیل به ایران به نمادی از این ائتلاف تبدیل شده است. کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند و از طریق آنها به همسایه خود، ایران، حمله می‌کنند و سکوهایی برای پرتاب پهپاد به سمت ایران در اختیار دارند، در حالی که به طور همزمان شعار «حسن همجواری» سر می‌دهند.

سوال تحلیل معکوس این نیست که آیا کشورها حق میزبانی از پایگاه‌های خارجی را دارند؟ بلکه این است که چگونه می‌توان استفاده از خاک یک کشور برای هدف قرار دادن همسایه آن را تحت عنوان توافقات دفاعی که حتی در زمان مواجهه با خطر از آنها حمایت نمی‌کند، بلکه آن را گرفتار می‌کند توجیه کرد؟

 حقوق بین‌الملل حاکمیت دولت بر قلمرو خود را به رسمیت می‌شناسد و به آن اجازه می‌دهد با کشورهای دیگر توافقات دفاعی منعقد کند. اما این حاکمیت مطلق نیست، چون نباید اجازه داد خاک یک کشور به بستری برای ارتکاب اقداماتی تبدیل شود که ناقض قواعد آمره حقوق بین‌الملل باشد. توافق‌نامه‌های استقرار نیروهای آمریکایی، حاکمیت را به دولت خارجی منتقل نمی‌کنند، اما حقوق مشخصی را به آن اعطا می‌کنند. مسئولیت بین‌المللی ممکن است زمانی مطرح شود که دولت میزبان از نقش میزبان بی‌طرف فراتر رفته و به تسهیل‌گر یا شریک در عملیات نظامی از طریق اجازه دادن برای استفاده از پایگاه‌ها در اجرای اقدامات نظامی غیرمشروع تبدیل شود. در این مورد چندین تناقض مطرح می‌شود:

تناقض اول: کشورهای خلیج فارس که میزبان پایگاه‌های آمریکایی هستند، شعار حسن همجواری سر می‌دهند در حالی که از خاک آن‌ها برای هدف قرار دادن ایران استفاده می‌شود. برای مثال قطر میزبان پایگاه العدید، بحرین میزبان ناوگان پنجم و کویت نیز یک مرکز لجستیک ارتش تروریست آمریکا است. این پایگاه‌ها دیگر صرفاً یک همکاری و مشارکت دفاعی نیستند، بلکه به نوک پیکان جنگ علیه ایران تبدیل شده‌اند.

تحلیلگران نظامی معتقدند کشورهای میزبان اکنون در موقعیت حقوقی حساسی قرار گرفته‌اند، زیرا از یک سو از حق حاکمیتی خود برای انعقاد توافقات دفاعی استفاده می‌کنند؛ اما از سوی دیگر، تعهد بین‌المللی دارند که اجازه ندهند از قلمرو آن‌ها به شکلی استفاده شود که به نقض قواعد حقوق بین‌الملل منجر شود.

اما تناقض دوم از این هم قابل‌توجه‌تر است: واشنگتن از پایگاه‌های خود در خلیج فارس برای حمله به ایران استفاده می‌کند، در حالی که کشورهای میزبان نظاره‌گر هستند و ادعا می‌کنند بخشی از جنگ نیستند، هم‌زمان ایران پایگاه‌های آمریکایی در منطقه را هدف قرار می‌دهد، چون این پایگاه‌ها به سپر انسانی ارتش آمریکا تبدیل شده‌اند.

ایران نسبت به این مسئله هشدار داده و تأکید کرده است که آمریکا از سرمایه، ثروت و زیرساخت‌های راهبردی کشورهای منطقه به عنوان سپر دفاعی برای ارتش ضعیف خود استفاده می‌کند. یعنی کشورهای میزبان هزینه را می‌پردازند و عواقب و پیامدهای آن را متحمل می‌شوند، در حالی که آمریکا به اهداف خود دست پیدا می‌کند.

تحلیل معکوس می‌گوید پایگاه‌های آمریکایی در منطقه نه برای دفاع از کشورهای میزبان، بلکه گروگان هستند. کشورهایی که میزبان این پایگاه‌ها هستند، کنترل خود بر تصمیم‌گیری حاکمیتی را از دست داده‌اند و به بخشی از یک پروژه نظامی تبدیل شده‌اند که در خدمت منافع آن‌ها نیست و هنگامی که جنگ گسترش پیدا کند، آن‌ها نخستین طرفی خواهند بود که در آتش این نبرد می‌سوزند.

حضور نظامی خارجی، صرف‌نظر از توجیهات آن، امنیت واقعی ایجاد نمی‌کند، بلکه تهدیدی دائمی ایجاد کرده و سرزمین میزبان را به میدان رویارویی تبدیل می‌کند و آن را به گروگان اراده ابرقدرت‌ها تبدیل می‌کند.

حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود، بلکه بر احترام به حاکمیت و بر عدم تبدیل خاک هیچ کشوری به سکویی برای هدف قرار دادن کشور دیگر، استوار است. بنابراین سؤال واقعی این نیست که آیا یک کشور حق میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی را دارد؛ بلکه سوال این است که چند پایگاه آمریکایی به هدف تبدیل خواهند شد و چند کشور میزبان در آتش جنگ‌هایی که جنگ آن‌ها نیست، خواهند سوخت، پیش از آنکه دریابند حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود. ببینید|طوفان فکری افسران پنتاگون برای فرار از مخصمه جنگ با ایران شکست پروژه «خاورمیانه جدید» نتانیاهو؛ ایران معمار نظم نوین غرب آسیا

 

و در نهایت این سؤال همچنان بی‌جواب می‌ماند که آیا این کشورها به شرط‌‌بندی خود روی پایگاه‌های آمریکایی ادامه خواهند داد؟ یا درک خواهند کرد که همسایه واقعی کسی نیست که پایگاه‌های نظامی را برای هدف قرار دادن آن‌ها میزبانی کند، بلکه کسی است که به حاکمیت خود احترام می‌گذارد و اراضی‌اش را به میدان جنگ مبدل نمی‌سازد.

انتهای پیام/  

به گزارش مشرق ، روزنامه وال استریت ژورنال به نقل از منابع آگاه گزارش داد که آمریکا از امارات خواسته فشارهای اقتصادی علیه ایران را تشدید کند.

این در حالیست که مقامات اماراتی بیم آن دارند راهبرد آمریکا در قبال ایران به بخش‌های اقتصادی کشورهای حوزه خلیج فارس ضربه وارد کند.

بر اساس این گزارش مقامات اماراتی تمایل دارند برخی از کانال‌های ارتباطی خود را با تهران حفظ کنند تا بتوانند از ابزارهای سیاسی در صورت شکست این راهبرد بهره ببرند.

پیشتر مدیر اداره ارتباطات راهبردی در وزارت خارجه امارات از تعلیق معاملات تجاری و مالی با ایران خبر داده بود.

این اقدامات آمریکا بعد از شکست تجاوز نظامی علیه ایران و ناکامی در بازگشایی تنگه هرمز صورت می‌گیرد.

نورنیوز-گروه بین الملل: «بدر البوسعیدی» وزیر خارجه عمان با بیان این مطلب افزود: موضع ما در تعهدمان به امنیت دریایی و قوانین بین‌المللی و جلوگیری از تشدید تنش و درگیری بیشتر، همچنان ثابت و پابرجاست است.

جمهوری اسلامی ایران و سلطنت عمان پیش از ۱۷ تیرماه (روز نقض تفاهم اسلام‌آباد از سوی آمریکا) و هم پس از آن، گفت‌وگوهای تفصیلی را به عنوان دو دولت ساحلی تنگه هرمز آغاز کردند تا به سازکاری برای سامان‌دادن به بحران ایجاد شده توسط آمریکا دست یابند.

«سید عباس عراقچی» وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران ۱۷ مرداد با بیان اینکه مذاکرات با عمان در خصوص سازکار حقوقی و مدیریت تنگه هرمز در خصوص تعیین مسیر تردد تنگه هرمز در حال انجام است و خیلی به توافق نزدیک هستیم، توضیح داد: در گذشته TSS یا مسیری وجود داشت که دیگر از نظر جمهوری اسلامی این مسیر برای تردد کشتی‌ها قابل قبول نیست و لازم است یک TSS جدیدی در نظر گرفته شود که البته دارای پیچیدگی‌های گسترده فنی و حقوقی است.

«اسماعیل بقائی» سخنگوی وزارت امور خارجه هم با اشاره به اینکه در مورد نقشه تردد تفاهم حاصل شده است، درباره روند گفت‌وگوها با عمان توضیح داد: «در مورد بیانیه مشترک همچنان برخی نکات فنی وجود دارد که در مورد آن بحث می‌شود، ولی مذاکرات به شکل خیلی روان و سازنده دارد انجام می‌شود. در مورد نقشه مسیر تردد تفاهم شده اما قرار این بوده است که تفاهم را در قالب یک بسته نهایی کنیم؛ یعنی نقشه به همراه بیانیه مشترک.»

بر مبنای این اظهارات مسئولان دیپلماسی ایران، این نقشه راه در حال نهایی شدن است اما بر همین مبنا و به گفته بقائی به سه دلیل روند در حال طولانی‌شدن است: «پیچیدگی موضوع، تعدد بازیگران اثرگذار و در نهایتا تلاش طرف‌های بدسگال که نشان دادند هیچ‌وقت به صلح و امنیت منطقه بها نمی‌دهند و اساساً دوست دارند که منطقه ما همیشه در حالت کشمکش و آشوب باشد.»

فرآیند سازنده میان ایران و عمان در صورت رسیدن به تفاهم می‌تواند مسیر تازه‌ای برای پایان دادن به بحران تلقی شود اما این فرض در صورتی درست خواهد بود که فرایند سازنده دیگری هم در ذهن و درک تصمیم‌گیران آمریکا آغاز شود.

از این روست که درست در روزهایی که مذاکرات ایران و عمان درباره سازوکار مدیریت تردد کشتی‌ها از تنگه هرمز وارد مراحل پایانی شده و به گفته مقامات دو کشور تنها چند گره فنی و حقوقی در تنظیم بیانیه باقی مانده، رئیس‌جمهور آمریکا بار دیگر با لحنی تهدیدآمیز عمان را هدف قرار داده و اعلام کرده است که در صورتی که این کشور سر راه تلاش‌های واشنگتن برای دستیابی به توافق درباره این آبراه راهبردی قرار بگیرد، آن را بمباران خواهد کرد.

دولتمردان آمریکا معتقدند پذیرش رسمی حق حاکمیت ایران و عمان بر این آبراه، به معنای کنار گذاشتن نقش تعیین‌کننده آمریکا در تعیین قواعد دریانوردی خلیج فارس است و در چنین شرایطی نمی‌توان این نوع کنارگذاشته شدن را به عنوان دستاورد و پیروزی در جنگ آغاز شده علیه ایران به مردم آمریکا قبولاند و فروخت.

اکنون واشنگتن با یک انتخاب روشن روبه‌رو است یا سازوکاری را که میان دو کشور ساحلی در حال شکل‌گیری است به عنوان راهی برای کاهش تنش و بازگشت تدریجی تردد دریایی بپذیرد یا همچنان تلاش کند بازگشایی هرمز را به تصمیم و شروط خود گره بزند. گزینه نخست، امکان تبدیل یک بحران نظامی به یک راه‌حل دیپلماتیک را فراهم می‌کند اما گزینه دوم، حتی اگر در کوتاه‌مدت فشار بیشتری بر تهران و مسقط وارد کند، می‌تواند روندی را که اکنون به گفته مقام‌های ایرانی به مراحل نهایی نزدیک شده، با مانع تازه‌ای روبه‌رو کند. به همین دلیل، آزمون واقعی سیاست واشنگتن در هرمز نه در تهدیدهای لفظی که در نحوه مواجهه آن با توافق احتمالی ایران و عمان آشکار خواهد شد.

بحران در تنگه هرمز و مسدود شدن این آبراه بین‌المللی یکی از مهمترین رویدادهای ماه‌های اخیر بوده و به نوعی همه جهان را تحت تاثیر خود قرار داده است. تنگه هرمز به دلیل ماجراجویی‌ها و زیاده‌خواهی‌های آمریکا مسدود شد و با پایان و جبران خسارات ناشی از آنها هم باز خواهد شد.