کلیولند نوشت: بسیاری از چهرههای برجسته عرب، او را به خیانت متهم کردند و اقداماتش را عاملی تفرقهافکن در دل امپراطوری عثمانی ـ اسلامی دانستند، آن هم در زمانی که وحدت بیش از هر زمان دیگری ضرورت داشت. از اینرو، شورش عربی بیش از آنکه قیامی مردمی و فراگیر علیه حکومت عثمانی باشد، حرکتی محدود و مبتنی بر بسیج قبایل عرب شبهجزیره بود که در سیطره خاندان هاشمی قرار داشت و تحت رهبری آنان هدایت میشد. با این حال، تردیدی نیست که پیروزی نهایی این شورش، یعنی فتح دمشق در سال ۱۹۱۸، با استقبال عمومی اعراب همراه شد و زمینهساز شکلگیری خواست و مطالبه مشروع آنان برای تأسیس یک دولت مستقل گردید.
مسیر شورش عربی بهسوی دمشق از منطقه حجاز آغاز شد و از طریق بندر عقبه- که در سال ۱۹۱۷ به تصرف درآمد- ادامه یافت و سپس در جناح راست نیروهای ژنرال آلنبی در آخرین یورش نظامی سال ۱۹۱۸ امتداد پیدا …
