نیکیتا یاباروف، یکی از شرکتکنندگان در پروژه و دانشیار موسسه مهندسی زیستپزشکی MISIS، با تأکید بر اینکه التهاب طولانیمدت به ویژه در موارد آسیب مزمن پوست خطرناک است، گفت: "اگر التهاب ادامه یابد، گونههای فعال اکسیژن زیادی در بافتها تجمع مییابند و به پروتئینها، لیپیدها و سایر مولکولهای سلولی آسیب میرسانند. این استرس اکسیداتیو میتواند منجر به عواقب طولانیمدت برای سلامتی شود."
مهندسان زیستی MISIS یک هیدروژل برای مبارزه با استرس اکسیداتیو و بهبود ترمیم زخم پیشنهاد کردهاند. این هیدروژل بر اساس آلژینات سدیم ساخته شده است که در صنایع دارویی، غذایی و آرایشی از جلبکهای قهوهای از رده Phaeophyceae به دست میآید. برای خاموش کردن گونههای فعال اکسیژن، این ژل حاوی موادی است که به عنوان دفاع آنزیمی طبیعی بدن عمل میکنند.
یاباروف افزود: "گونههای فعال اکسیژن در بدن آنزیمهای خاصی از جمله سوپراکسید دیسموتاز را خنثی میکنند. ما متالوپورفیرین را اضافه کردیم که به روشی مشابه عمل میکند. برای اطمینان از اینکه تا حد امکان این ماده به محل التهاب میرسد، آن را کپسوله کرده و در یک ماتریس …
