
همانطور که معاهده برجام، که در دولت روحانی و در سال ۱۳۹۴ به سرانجام رسید، خشم اسرائیل، عربستان و عدهای را در ایران در پی داشت، امضای تفاهمنامه ۱۴ مادهای نیز خشم اسرائیل و عدهای را در ایران برانگیخت.
این تفاهمنامه حاصل دیپلماسی، تابآوری اقتصادی و دفاع نیروهای نظامی در برابر دشمن بود. اجماع تحلیلگران بینالمللی بر این است که این تفاهمنامه به نفع ایران و به ضرر آمریکا بوده است. مهم این است که حتی تحلیلگران آمریکایی، اروپایی و خاورمیانه نیز این تفاهمنامه را به نفع ایران ارزیابی کردهاند.
دلیل این ارزیابی آن است که بر اساس این توافقنامه، ایران میتوانست در مدت ۶۰ روز گشایش اقتصادی ایجاد کند، نفت سرگردان در دریا و همچنین نفت تولیدی خود را بفروشد و پول آن را به خزانه بازگرداند. مهمتر اینکه قرار بود ۶ میلیارد دلار از داراییهای ایران که در قطر بلوکه شده بود، برای خرید دارو و غذا ــ که این روزها مردم به آن نیاز مبرم دارند ــ آزاد و هزینه شود که پس از به هم خخوردن تفاهمنامه نشد. همچنین قرار بود محاصره دریایی برداشته شود.
اما کاسبان تحریم، آرمانگراها و آخرالزمانیها، که انگار نانشان در دعواست و با هر نوع مذاکره، مصالحه و تفاهمنامه مخالفت میکنند، بیکار ننشستند و به میدان آمدند و در برابر تلاشهای دولت که قصد دارد تفاهمنامه را احیا کند، ایستادند.
این جماعت درک نمیکنند که سازوکار مذاکره، مصالحه و اجرای توافق با انتقام و کشتن ترامپ و نتانیاهو تفاوت دارد. اینها میگویند باید ترامپ، نتانیاهو و دیگر مقاماتی که به ایران حمله کردند، محاکمه و مجازات و اعدام شوند؛ راه باز است و جاده دراز. اگر عدهای میخواهند این کار را انجام دهند، انجام دهند، اما بگذارند تفاهمنامهای که شورای عالی امنیت ملی آن را تأیید کرده است و به نفع مردم ایران میباشد، احیا شود.
حماس هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) به اسرائیل حمله کرد، اسرائیل غزه را شخم زد و در آنجا نسلکشی به راه انداخت. در آن زمان، ۱۴۲ نماینده مجلس …










![[علی دارابی] گرفتار دولت در دولت نشویم!](/news/u/2026-08-23/ettelaat-dxse1.jpg)

