به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ جنگ اخیر ایالات متحده علیه ایران، زنجیره تامین جهانی را با شوک بزرگی مواجه کرده که در همه بخشهای حملونقل مشهود است. با افزایش قیمت سوخت، مسدود شدن تنگه هرمز و رشد نرخهای حملونقل دریایی و هوایی، شرکتها ناچار به تسریع در واردات بیشتر شدهاند تا از هزینههای آتی خود بکاهند. در هر صورت، این شرایط نیازمند پاسخهای تاکتیکی فوری و بازنگری در موقعیتهای راهبردی بلندمدت است.
قیمت نفت خام برنت در روزهای نخستین تشدید خصومتها از مرز ۱۰۰ دلار در هر بشکه گذشت و قیمت گازوئیل نیز به تبع آن با رشد چشمگیری روبهرو شد. انتظار میرود نوسانات قیمتی سوخت در سایه سیاستهای دولت دونالد ترامپ و ابهام در راهبردهای آتی، همچنان ادامه یابد.
برای شرکتهای حملونقل که سوخت یکی از مهمترین هزینههای متغیر آنهاست، این محاسبات بسیار حیاتی است. افزایش نزدیک به ۳۰ درصدی قیمت گازوئیل، مستقیما حاشیه سود را تحت فشار قرار میدهد که به باور کارشناسان هیچ اپراتوری قادر به نادیده گرفتن آن نیست. در حالی که شرکتهای دارای پوششهای ریسک سوخت توانستهاند موقتا از تبعات این وضعیت مصون بمانند، سایر شرکتها با فشار فوری بر صورتهای مالی خود مواجه شدهاند. انتقال هزینههای مازاد سوخت به بدنه صنعت حملونقل، سریع و قابل توجه بوده است. افزایش بیمه ریسک جنگ
در این میان، جنگ ایران و متعاقبا انسداد تنگه هرمز، بحث افزایش بیمه دریایی را داغ کرده است. پیش از جنگ اخیر ایالات متحده علیه ایران، بخش بیمه دریایی نقش مهمی در ترانزیت نداشت. اما اکنون و پس از تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی، اساسا بیمه دریایی از یک هزینه سربار معمول تجاری به یک مانع تعیینکننده و پرهزینه برای تجارت جهانی تبدیل شده است. بیمه ریسک جنگ که معمولا به صورت پوششی جداگانه از بیمه بدنه و ماشینآلات محاسبه میشود، با توجه به درگیریهای اخیر در تنگه هرمز و دریای سرخ، اهمیت تازهای یافته است. بیمهگران با دقت بیشتری سوابق سفر دریایی از جمله اثرات مسیریابی، توقف در بندر، شرح محموله و ریسک طرف مقابل را بررسی میکنند.
مارکوس بیکر، رئیس بخش دریایی، باربری و لجستیک در شرکت کارگزاری و مدیریت ریسک «مارش»، با اشاره به نوسانات شدید نرخهای ریسک جنگ دریایی، این تغییرات را ناشی از نوسانات قیمت نفت و تحولات ژئوپلیتیک …
