به گزارش اقتصاد معاصر؛ امروز خودروهای فرسوده یکی از چالشهای مهم حوزه حملونقل کشور به شمار میروند؛ خودروهایی که علاوه بر افزایش مصرف سوخت، سهم قابل توجهی در آلودگی هوا داشته و نوسازی آنها باید به یکی از محورهای اصلی سیاستگذاری در حوزه حملونقل تبدیل شود.
در این زمینه پرسشهایی درباره ظرفیت واقعی کشور برای خروج خودروهای فرسوده از ناوگان وجود دارد که در همین رابطه با محمدصادق حاتمی - مدیر ستاد نوسازی ناوگان و اسقاط خودروهای فرسوده، در گفتوگوی تفصیلی به تشریح آخرین وضعیت اسقاط، آمار خودروهای فرسوده، اهداف پیشرو و جزئیات محدودیت تردد این خودروها در کلانشهرها پرداختیم که در ادامه مشروح آن را میخوانید.
آمارهای متفاوتی در رابطه با اسقاط و نوسازی خودروهای فرسوده و عملکرد آن وجود دارد. گویا سال گذشته، یعنی سال ۱۴۰۴، نسبت به سالهای قبل که یک روند افزایشی در قیاس با سالهای قبل خود داشت، با کاهش روبهرو شده است. اگر امکانش هست، توضیحی درباره این موضوع داشته باشید که میزان نوسازی و اسقاط خودروهای فرسوده، چه در ناوگان خصوصی و چه در ناوگان حملونقل عمومی، چه میزان بوده است؟
مطابق با ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو و همچنین آییننامه اجرایی ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو مصوب سال ۱۴۰۲ و قانون ساماندهی مصوب سال ۱۴۰۰، وزارت صمت مکلف به اجرای فرآیند اسقاط و نوسازی ناوگان حملونقل شد. در حالی که طی یک دوره ۲۰ ساله فرآیند اسقاط انجام میشد، طی این سه سالی که وزارت صمت مکلف به انجام این فرآیند شد، نزدیک به ۶۸۰ هزار دستگاه اسقاط انجام شده است که در مجموع، از سال ۱۳۸۶ تاکنون، عددی معادل ۲۵ درصد کل اسقاط تاریخ کشور را شامل میشود.
بهطور کلی، طی دوره ۲۰ ساله دو میلیون و ۶۷۰ هزار دستگاه اسقاط انجام شده که طی دوره سهساله وزارت صمت، ۲۵ درصد آن انجام شده است. در کنار آن، معادل ۱۵۰ هزار دستگاه نیز خودروی نو اسقاطشده تحویل متقاضیان عزیز شده است.
پیشبینیای که در چشمانداز برنامه هفتم توسعه و اهدافی که در برنامه هفتم توسعه برای فرآیند نوسازی و اسقاط صورت گرفته بود، به چه شکلی بود؟
ببینید، مطابق برنامه هفتم پیشرفت که در سال ۱۴۰۳ مصوب شد، هدفگذاری برای اسقاط سالیانه ۵۰۰ هزار دستگاه انجام شد. در ادامه اجرای آییننامه ماده ۱۰ قانون …
