به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ کشاورزی بریتانیا در سال ۲۰۲۶ با یکی از جدیترین آزمونهای اقلیمی دهههای اخیر روبهرو شده است. آنچه در نگاه نخست یک تابستان خشک و برداشت زودتر از معمول به نظر میرسد، در واقع نشانه تغییر معادله تولید غلات در یکی از مهمترین اقتصادهای کشاورزی اروپا است؛ جایی که الگوی سنتی تولید بر پایه آبوهوای نسبتا معتدل، بارندگی کافی و دسترسی پایدار به منابع آب شکل گرفته بود.
دادههای جدید هیات توسعه کشاورزی و باغبانی بریتانیا نشان میدهد تا ۲۷ جولای، حدود ۵۴ درصد از محصول گندم برداشت شده بود؛ در حالی که متوسط عملکرد ثبتشده در جریان برداشت در مقایسه با میانگین ۷.۹ تن در هکتار طی یک دهه گذشته به حدود ۶.۸ تن در هکتار رسیده بود. به بیان دیگر، محصولی که در میانه فصل برداشت شده، حدود ۱۴ درصد پایینتر از متوسط ۱۰ ساله عملکرد داشته است.
این وضعیت در حالی رخ داده که بریتانیا پیش از آغاز فصل برداشت نیز با محدودیت ذخایر غلات مواجه بود. هیات توسعه کشاورزی و باغبانی بریتانیا در آخرین برآورد عرضه و تقاضای فصل ۲۰۲۵/۲۶، ذخایر پایانی گندم را حدود ۱.۹۱۹ میلیون تن برآورد کرده بود که ۲۳۵ هزار تن کمتر از برآورد قبلی و پایینترین سطح از سال ۲۰۲۳ به شمار میرفت. بنابراین، خشکسالی ۲۰۲۶ صرفا یک شوک تولیدی نیست؛ بلکه در شرایطی به بخش غلات وارد شده که حاشیه اطمینان بازار از قبل کاهش یافته بود. برداشت سریعتر اما با محصول کمتر
مهمترین نشانه تغییر شرایط، سرعت برداشت است. گرمای شدید و کمبود رطوبت باعث شد غلات در بسیاری از مناطق زودتر از موعد معمول به مرحله رسیدگی برسند. دولت بریتانیا در گزارشهای رسمی خود در ماه جولای اعلام کرد که کشاورزان در برخی مناطق شرق انگلستان برداشت را زودتر آغاز کردهاند و ادامه خشکی احتمال کاهش عملکرد غلات را افزایش داده است. اما برداشت زودهنگام الزاما به معنای موفقیت کشاورز نیست. در واقع، بخشی از این سرعت نتیجه آن است که گیاه در مواجهه با کمبود آب، چرخه رشد خود را کوتاه کرده و زودتر وارد مرحله رسیدگی شده است. در چنین شرایطی، دوره پر شدن دانه کاهش مییابد و ظرفیت نهایی محصول پایین میآید.
اهمیت این مساله زمانی بیشتر میشود که بدانیم خشکسالی ۲۰۲۶ صرفا محدود به چند مزرعه نبوده است. دولت بریتانیا در ۲۹ جولای اعلام کرد نیمی از انگلستان …
