به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، تشدید کارزار تحریمها و فشار اقتصادی؛ نسخه قدیمی روسای جمهور آمریکا برای مقابله با ایران است که «دونالد ترامپ» پس از آزمودن گزینه نظامی و ناکامی در آن، این گزینه را بار دیگر به اجرا درآورده است. بر اساس آنچه «اسکات بسنت» وزیر خزانهداری آمریکا شامگاه دوشنبه دوم شهریور ماه اعلام کرد:
۱- بر اساس دستور رئیسجمهور ترامپ عملیات طرد اقتصادی را علیه ایران آغاز کردیم. این یک کارزار بیسابقه است که ایران و کسانی را که آن را توانمند و حمایت میکنند، هدف قرار میدهد.
۲- بیش از ۶۰ نهاد، فرد و شناور در سراسر جهان را که به ایران در تهیه فناوری هستهای و موشکی، انجام عملیات سایبری و کسب درآمد از نفت کمک میکنند، تحریم میکنیم.
۳- تحریمها؛ شرکتها و کشتیهای ناوگان سایه در امارات، هنگ کنگ، چین، سنگاپور و سوئیس را هدف قرار میدهد.
۴- ترامپ برای قطع روابط اقتصادی با ایران با رهبران جهان در تماس است. هر کشور یک جدول زمانی مشخص برای توقف فعالیتها دارد و اگر کشورها اقدامی نکنند، ما به صورت یکجانبه و از طریق اختیارات خود اقدام خواهیم کرد.
۵- آمریکا در روزهای آینده تحریمهای جدیدی علیه یک موسسه مالی بزرگ اعمال خواهد کرد و تلاش میکند مسیرهای اقتصادی مورد استفاده ایران را محدود کند.
پنج مورد اشاره شده در بالا مهمترین محورهای کارزاری است که ترامپ علیه ایران آغاز کرده اما پرسش مهم این است که این موارد چه تفاوتی با تحریمهای دو دهه اخیر علیه ایران دارد؟ بسیاری از تحلیلگران غربی اذعان دارند که هیاهوی «D-Day» به راه افتاده از سوی مقامات دولت ترامپ، تکرار سیاستهای همیشگی و پیشین کاخ سفید و نیز نوعی فراکنی برای عبور از ناکامی نظامی تجربه شده در جنگ علیه ایران است. رئیسجمهور آمریکا به طور دقیق با چه هدفی سیاستهای جدیدی علیه ایران اعمال کرده و به فشار اقتصادی روی آورده است و میزان نتیجهبخشی این فشارها چقدر خواهد بود؟
این پرسشها را با «رضا نصری» حقوقدان و تحلیلگر روابط بینالملل در میان گذاشتیم. متن کامل این گفتوگو به شرح زیر است: شکست پروژه فروپاشی ایران، آمریکا را به فاز فشار اقتصادی سوق داد
پس از مدتها ایستایی در میدان نبرد ایران و آمریکا، کاخ سفید گزینه نظامی خود علیه ایران …
