سوخو-۲۴ (Su-۲۴ Fencer) از جمله بمبافکنهای تاکتیکی نسل سوم محسوب میشود که طراحی آن در نیمه دوم دهه ۱۹۶۰ میلادی در اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. نخستین پرواز آزمایشی این هواپیما در سال ۱۹۷۰ انجام شد و پس از چند سال آزمایش و رفع نواقص، از سال ۱۹۷۴ بهصورت رسمی وارد خدمت نیروی هوایی شوروی شد. لقب این جنگندهها، «فنسر» به معنای شمشیر است؛ مانند شمشیر تیز و بُرنده.
مأموریت اصلی این هواپیما اجرای حملات دقیق به اهداف زمینی، نفوذ در عمق خاک دشمن و انجام عملیات در شرایط نامساعد جوی و در تمام ساعات شبانهروز است. مهمترین ویژگیهای عملیاتی
یکی از مهمترین قابلیتهای سوخو-۲۴، امکان پرواز در ارتفاع بسیار پایین است. این ویژگی باعث میشود هواپیما بتواند با استفاده از عوارض طبیعی زمین، احتمال شناسایی توسط سامانههای راداری را کاهش دهد و به اهداف خود نزدیک شود.
بالهای متغیر (Variable Sweep Wing)، توان حمل انواع بمب و موشک، برد عملیاتی مناسب و قابلیت اجرای مأموریتهای تاکتیکی از دیگر ویژگیهایی است که این جنگنده را به یکی از مهمترین بمبافکنهای تاکتیکی ساخت شوروی تبدیل کرده است.
