به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، روزنامه هاندلزبلات گزارش داد: در کلانشهرهای آلمان که بیش از نیمی از جمعیت آنها در خانههای استیجاری سکونت دارند، نبرد میان سوداگری املاک و امنیت سکونت به اوج خود رسیده است.
بر این اساس اختلاف فاحش میان مبالغ قراردادهای قدیمی با نرخ روز بازار، انگیزهای کلان برای مالکان و شرکتهای سرمایهگذاری ملکی ایجاد کرده تا با شیوههایی نامحسوس و فرسایشی، مستاجران را بدون صدور حکم مستقیم دادگاه به ترک خانههایشان ناچار کنند؛ پدیدهای که در آلمان از آن به عنوان «اخراج غیرمستقیم» یاد میشود.
ادعای دروغین نیاز شخصی
اصلیترین اهرم مالکان برای دور زدن قراردادهای بلندمدت، ادعای سکونت خود یا بستگان درجهیک در ملک است. طبق ارزیابیهای اتحادیه مستاجران آلمان، این بند قانونی به ابزاری رایج برای خالی کردن آپارتمانها تبدیل شده است؛ سناریویی که در آن پس از خروج مستاجر، خانه بدون حضور واقعی مالک و با بهایی چندبرابر به مستاجر جدید واگذار میشود یا با قیمتی بالاتر به فروش میرسد.
شکنجه با نوسازیهای تجملاتی
روش دیگر، آغاز پروژههای سنگین و فرساینده مدرنسازی است. مالکان با استناد به بهینهسازی مصرف انرژی، کارگاههای ساختمانی ماهها طولانی برپا میکنند؛ گردوغبار مداوم، سر و صدای مداوم و قطع موقت آب و گاز زندگی را غیرممکن میسازد. …
