نکونام: هنوز نمی‌توان درباره ترابی نظر قطعی داد | آخرین خبر

حضور ایران در بیست‌وپنجمین سالگرد سازمان همکاری شانگهای، همزمان با تشدید فشارهای آمریکا، فراتر از یک سفر دیپلماتیک است؛ نشانه‌ای از شکست ایده محاصره ایران و آزمونی برای نقش‌آفرینی شانگهای در نظم چندجانبه و اقتصاد نوین جهان به شمار می‌رود.

ما یک تیم حرفه‌ای هستیم، نه یک خانواده. منطقش سرد به نظر می‌رسد، اما در واقع صادقانه‌تر و محترمانه‌تر است: تیم حرفه‌ای به بازیکنش نمی‌گوید تا ابد اینجا می‌مانی؛ می‌گوید تا وقتی اینجایی، در اوج توانت بازی می‌کنی و من در اوج توانم رشدت می‌دهم. رید هافمن همین را در قالب هم‌پیمانی صورت‌بندی کرد: دوره‌های مأموریت مشخص، با منافع روشن برای هر دو طرف، و خروج آبرومند به‌عنوان بخشی از طراحی رابطه، نه به‌عنوان شکست آن.

ملکیان گفت:«ما شبانه‌روز همان‌طور که داریم اکسیژن مصرف می‌کنیم، داریم قانون و اخلاق را هم مصرف می‌کنیم، و بنابراین هر بحثی درباره اخلاق، و درباره قانون و حقوق، بحثی نیست که بعضی از ما با نتایجِ آن سروکار داشته باشیم و بعضی از ما با نتایجِ آن سروکار نداشته باشیم. همه ما در قانون و در اخلاق غوطه‌ور هستیم، بسته به اینکه قانونِ ما چه قانونی باشد و اخلاقِ ما چه اخلاقی باشد، در حالِ زندگیِ بهروزانه و خوش، و یا زندگیِ نابهروزانه و ناخوش هستیم.»

«سیاست طبیعی توسعه» می‌تواند چارچوبی برای هماهنگ کردن اهداف بلندمدت الگوی اسلامی  ایرانی پیشرفت با شرایط واقعی کشور باشد؛ چارچوبی که در آن حفظ ارزش‌های بنیادین، با شناخت وضعیت موجود، اولویت‌بندی مسائل، مشارکت اجتماعی و امکان اصلاح سیاست‌ها همراه می‌شود.

 موسسه لگاتوم برای هفدهمین سال، گزارش شاخص رفاه خود را منتشر کرد. این شاخص که ۱۶۱ کشور جهان را رده‌بندی کرده است، رفاه را صرفاً به ثروت و عملکرد اقتصادی تقلیل نمی‌دهد، بلکه آن را حاصل سه پایه می‌داند: توسعه، آزادی و جامعه.

ساده‌ترین پیام، همین تمایز میان «امر نو» (Novelty) و «نوآوری» (Innovation) است. اما پیام عمیق‌تری که امیدوارم برخی افراد با آن درگیر شوند، مسئله توپولوژیکِ این است که چگونه هم امر نو و هم نوآوری به روش‌های گوناگون، فضاهای جدیدی خلق می‌کنند که تکامل می‌تواند در درون آن‌ها عمل کند.