به گزارش شهرآرانیوز؛ در این روزهایی که اجارهخانههای سنگین، شغلهای بیثبات و هزینههای سرسامآور زندگی، پروسه ازدواج را برای جوانان شبیه به گذر از یک هفتخان کرده است، شاید صحبت از «چاقی یا لاغری» در نگاه اول شبیه به یک دغدغه سطحی یا فانتزی به نظر برسد.
خیلیها میپرسند وقتی معیارهای حیاتی مثل اخلاق، شغل، تعهد و اصالت خانوادگی مطرح است، چرا باید گیر چند کیلو اضافه وزن یا لاغری باشیم؟ اما واقعیت کف جامعه چیز دیگری است.
همین مسئله بهظاهر فرعی، روزانه باعث رد شدن دختران شایسته و پسران متعهدی در جلسات خواستگاری میشود، یا پس از ازدواج، با کنایهها و نگاههای سنگین اطرافیان، دلخوریهای عمیقی (بهویژه برای خانمها) به وجود میآورد.
چگونه میتوان از این دغدغه ظاهری عبور کرد و به یک تصمیم هوشمندانه رسید؟ این چند مهارت کلیدی به شما کمک میکند تا نگاهی منصفانه و عمیق به این موضوع داشته باشید: تفکیک «پسند اولیه» از «کمالگرایی ویترینی»
طبق دیدگاه روانشناسی جامعهنگر، شما باید میان «کف جاذبه» و «معیارهای ویترینی» تمایز قائل شوید. پسندیدن ظاهر همسر یک نیاز طبیعی است و نباید سرکوب شود؛ اگر ظاهر فرد حداقل کشش را برای شما ایجاد نمیکند، وارد شدن به رابطه با امید به «بعداً درستش میکنم» یک خطای بزرگ است. اما اگر ظاهر او را میپسندید و صرفاً نگران «حرف مردم» یا ایدهآلهای رسانهای هستید، دچار کمالگرایی شدهاید. مهارت اصلی در این مرحله، پرسیدن این سؤال از خود است: «آیا من خودم این چهره و اندام را دوست دارم، یا نگران قضاوت دیگرانم؟»
در ادامه حتما بخوانید زنگ خطر «نامرئی شدن» در زندگی مشترک را جدی بگیرید سنجش «سبک زندگی» به جای «عدد ترازو»
بر اساس کتاب «تئوری انتخاب» …
