به گزارش سایت طلا، چهار روز بعد، کشتی «کیکو» که پر از نفت خام بود، از تنگه هرمز عبور کرد. این کشتی حامل نفت خام بسیار بزرگ – بزرگترین کلاس نفتکش با طول بیش از ۱۰۰۰ فوت – با سرعت ثابت ۱۳ گره دریایی در خلیج فارس، نزدیک به حداکثر سرعت خود، حرکت میکرد.
سپس، در ۳۱ جولای، کمی پس از ساعت ۲ بعد از ظهر درست در ساحل دبی، «کیکو» ناپدید شد.
این کشتی فرستنده AIS خود را خاموش کرده بود، یک دستگاه رادیویی دریایی که هویت، سرعت، مسیر و موقعیت کشتی را پخش میکند. برای سرویسهای ردیابی که ترافیک دریایی جهان را رصد میکنند، انگار «کیکو» به سادگی ناپدید شده بود.
ناگهان، ساعت ۱۰ صبح اول آگوست، سیگنال کشتی کیکو دوباره ظاهر شد – در آن سوی تنگه هرمز.
سیانان نوشت: این بخشی از جدیدترین تاکتیک صنعت نفت بود – عبور شبانه «تاریک» که توسط ارتش آمریکا اسکورت میشد. هدف: جلوگیری از حملات پهپادی ایران – مانند حملهای که یک ماه قبل به کشتی کیکو انجام شد، اما منفجر نشد.
شرکتهای نفتی عربستان، کویت، قطر و امارات با کمک نیروی دریایی ایالات متحده، نفتکشهایی را اجاره کردهاند تا فرستندههای خود را خاموش کرده و نفت را از خلیج فارس، از طریق تنگه هرمز، به خلیج عمان منتقل کنند، جایی که نفت خام خود را به تانکرهای منتظر متعلق به مشتریان خود تخلیه کرده و سپس از طریق تنگه برمیگردند.
این امر بار پرهزینه ریسک بیمه و خطر فیزیکی حملات ایران را از دوش کشتیهای تجاری برداشته و آن را بر دوش دولت ایالات متحده و خود تولیدکنندگان نفت قرار داده است.
به گفته وزارت انرژی ایالات متحده، این به یک استراتژی مؤثر تبدیل شده است، که میگوید ترافیک نفت از طریق تنگه هرمز به طور متوسط بین ۸ تا ۹ میلیون بشکه در روز بوده است. این مقدار قابل توجهی نفت خام است – تقریباً دو برابر آنچه تحلیلگران نفت وال استریت و ردیابهای حمل و نقل مانند کپلر، با استفاده از دادههای فرستنده، نشان میدهند.
ترانزیتهای مخفیانه، بازی را برای صنعت نفت خاورمیانه تغییر دادهاند.
سیانان طی دو روز بیش از دوازده انتقال کشتی به کشتی را در خلیج عمان مشاهده کرده است که در آن تانکرها به مقاصدی مانند چین، تایوان، کره جنوبی، فیلیپین، ویتنام و تایلند منتقل شدهاند.
این یک قمار خطرناک و پرهزینه …
