بازار کار ایران در بهار ۱۴۰۵ یکی از تلخترین فصلهای خود را تجربه کرده است. آمارهایی که این روزها از مرکز آمار ایران منتشر میشود، تصویری نگرانکننده از وضعیت اشتغال در استانهای مرزی ترسیم میکند. جایی که زخم کهنه بیکاری با تازهترین بحرانهای اقتصادی و پیامدهای جنگ تحمیلی اخیر، به عمیقترین زخمهای اجتماعی بدل شده است.
نرخ بیکاری کشور در بهار ۱۴۰۵ به ۹.۱ درصد رسیده که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۸ واحد درصد افزایش داشته است. اما این رقم میانگین کشوری، پشت خود شکاف عمیقی را پنهان کرده است؛ شکافی که استانهای مرزی را در وضعیتی بسیار بحرانیتر از متوسط ملی قرار داده است. در حالی که نرخ بیکاری در برخی استانهای مرکزی مانند خراسان جنوبی به ۴.۴ درصد رسیده، استانهای غربی کشور با ارقامی دو رقمی دست و پنجه نرم میکنند.
آنچه این بحران را پیچیدهتر میکند، تورم سرسامآوری است که استانهای مرزی را بیش از دیگر نقاط کشور تحت فشار قرار داده است. شاخص فلاکت که ترکیبی از نرخ بیکاری و تورم است، در ۱۹ استان کشور از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده و ایلام با شاخصی نزدیک به ۱۲۰ درصد، فلاکتبارترین نقطه ایران لقب گرفته است.
در این گزارش جامع، به بررسی عمیق وضعیت بیکاری و اشتغال در استانهای مرزی، علل شکلگیری این بحران، پیامدهای آن برای معیشت مردم و چشمانداز پیشرو خواهیم پرداخت. وضعیت قرمز بیکاری در استانهای مرزی؛ کدام استانها در صدر جدول هستند؟ کرمانشاه؛ صدرنشین بیکاری کشور با نرخ ۱۶.۵ درصد
بر اساس تازهترین آمارهای مرکز آمار ایران، استان کرمانشاه با نرخ بیکاری ۱۶.۵ درصد در زمستان ۱۴۰۴، بالاترین سطح بیکاری را در میان تمام استانهای کشور به خود اختصاص داده است. این رقم در حالی ثبت شده که میانگین کشوری در همان بازه زمانی حدود ۷.۸ درصد بوده است.
آنچه وضعیت کرمانشاه را بحرانیتر میکند، تأثیرپذیری شدید این استان از تحولات سیاسی و نظامی اخیر است. استانهای غربی کشور بیشتر از سایرین تحت تأثیر جنگ و وقایع اجتماعی قرار گرفتهاند. بسیاری از واحدهای تولیدی در این استان یا تعطیل شدهاند یا با ظرفیت بسیار پایینی فعالیت میکنند.
نرخ بیکاری جوانان در کرمانشاه نیز وضعیت هشداردهندهای دارد. با توجه به اینکه نرخ بیکاری گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال در کشور به ۲۳.۴ درصد رسیده، …
