تا به حال برایتان پیش آمده که در یک شب تابستانی، از فضای سبز یا مناطق حومهای وارد مرکز یا شرق تهران شوید و ناگهان سنگینی و گرمای شدید هوا را روی پوست خود حس کنید؟این حس آزاردهنده، توهم نیست؛ بلکه یک پدیده علمی و بحرانی جدی به نام «جزیره گرمایی شهری» است.جزیره گرمایی زمانی رخ میدهد که یک منطقه شهری به دلیل فعالیتهای انسانی و تغییرات ساختاری، به شکل چشمگیری گرمتر از مناطق روستایی یا طبیعی اطراف خود میشود.اما چرا این اتفاق میافتد؟ پاسخ در قلب معماری و سبک زندگی ما نهفته است.جادههای آسفالت شده، پشت بامهای تیره، ساختمانهای سیمانی و بتنی، همگی مانند یک باتری حرارتی عمل میکنند؛ آنها در طول روز گرمای خورشید را جذب و درون خود ذخیره میکنند و شبهنگام، این حرارت را به آرامی به هوای شهر پس میدهند.
علاوه بر این، اگزوز میلیونها خودرو، سیستمهای سرمایشی ساختمانها و فعالیت صنایع، مثل یک بخاری غول پیکر مداوم به این تنور دامن میزنند. نبود فضای سبز کافی و درختانی که با تبخیر آب زمین را خنک کنند، این وضعیت را وخیمتر کرده است.در کلانشهر تهران، این پدیده دیگر یک فرضیه نیست، بلکه به واقعیتی ملموس تبدیل شده که در حال تکثیر در نقاط مختلف شهر است.مطالعات …
