پنج میلیون تومان برای تماشای یک نمایش؛ فقط برای یک صندلی.
پس از بلیت های تئاتر ۲ و ۳ میلیونی حالا ارقام چند برابر شده است. برای درک عمق این اعداد کافی است بدانیم یک بلیت ۵ میلیون تومانی تئاتر، معادل حدود ۳۰ درصد از حداقل حقوق ماهانه یک کارگر است؛ یعنی حضور یک خانواده چهارنفره در چنین نمایشی، کل دستمزد یک ماه را میبلعد. اما اصل داستان، تنها قیمت یک بلیت نیست؛ صحبت از بدعتی است که هنر را از دسترس مردم عادی دور میکند.این منطق که «اگر تمکن مالی ندارید، دورتر بنشینید یا اصلا نیایید»، اعتراضی پنهان اما عمیق را شکل داده است. تئاتر که زمانی محفلی اندیشه محور برای عموم طبقات بود، به کالایی لوکس تبدیل شده که سهم شهروندان عادی از آن، روزبهروز ناچیزتر میشود. با این حال بحران تنها به صحنه نمایش محدود نمیماند. خروج تدریجی هنر و فرهنگ از سبد خانوار، دامنگیر دیگر حوزهها نیز شده است.
چنان که آمارهای رسمی و نرخهای تورم نقطه به نقطه در بخش تفریح و فرهنگ نشان میدهد هزینههای این سبد در سالهای اخیر رشد شتابانی داشته است.میانگین قیمت بلیت کنسرتها به محدوده یک میلیون تومان نزدیک شده، بلیت سینما افزایش چشمگیری یافته و …
