تقابل ایران و امریکا ثانیه به ثانیه روی مرز باریک جنگ و صلح در نوسان است. پشت خط و نشان کشیدن های تهران و واشنگتن، طرفین روی مدار تنش به دنبال رسیدن به نتیجه محاسبات سخت هستند. در این میان، پیگیری همزمان سیاست تحریم های حاد مالی و محاصره سخت بنادر و شریان های دریانوردی ازسوی دونالد ترامپ بیش از آنکه نشانه ای از اقتدار یا وجود یک نقشه راه جامع در اتاق بیضی کاخ سفید باشد؛ گواهی روشن بر ورود این تقابل به یک بن بست فرساینده است. واقعیت این است که واشنگتن پس از درک هزینه های سنگین تصاعد نظامی، بار دیگر به ابزارهای فشار غیرمستقیم متوسل شده است؛ با این تصور که می تواند با انسداد همزمان شریان های ارزی و ترانزیت دریایی، طرف مقابل را در موازنه تاب آوری به زانو درآورد. اما واقعیت های ژئوپلیتیک نشان می دهد که این استراتژی دوبال (تحریم + محاصره) در مواجهه با عنصر تعیین کننده زمان به یک سقف …
