صفحه سیاست-
دور تازه فشارهای سیاسی غرب علیه ایران روز چهارشنبه ۲۱ مردادماه با انتشار بیانیهای از سوی ۲۶ کشور آغاز شد؛ بیانیهای که رویترز آن را منتشر کرد و در آن از تهران خواسته شده است برای تضمین احترام به حقوق بشر و آزادیهای بنیادین، اقدامات معناداری انجام دهد.
ژاننوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، نیز در موضعی مشابه، خواستار پاسخگویی، آزادی زندانیان سیاسی و احترام به حقوق بنیادین شهروندان ایرانی شد.
این مواضع البته اتفاق تازهای در روابط ایران و اروپا نیست. طی سالهای اخیر، موضوع حقوق بشر به یکی از اصلیترین محورهای فشار سیاسی و تحریمی اروپا علیه تهران تبدیل شده و همزمان با تشدید اختلافات سیاسی، این ادبیات نیز پررنگتر شده است.
اما واکنش تهران نشان میدهد جمهوری اسلامی این بیانیهها را نه اقدامی صرفاً حقوقبشری، بلکه بخشی از یک الگوی سیاسی گستردهتر میداند. پاسخ عراقچی به فرانسه؛ «موعظه حقوق بشری» زیر سؤال رفت
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در واکنش به اظهارات همتای فرانسوی خود، با لحنی تند تأکید کرد کشورهایی مانند فرانسه باید از موعظه کردن دیگران درباره حقوق بشر و قوانین بینالمللی دست بردارند.
عراقچی حمایت فرانسه از رژیم صهیونیستی در جنگ غزه و همچنین حملات نظامی علیه ایران را در تضاد با ادعاهای حقوقبشری پاریس دانست و تأکید کرد چنین عملکردی هرگونه ادعای «برتری اخلاقی» را زیر سؤال میبرد.
همزمان حمید احمدی، سرپرست اداره کل حقوق بشر وزارت امور خارجه، صدور این بیانیهها را اقدامی تکراری برای فرار از پاسخگویی غرب در قبال نقض حقوق بشر در نقاط مختلف جهان دانست.
از نگاه تهران، مسئله اصلی نه صرفاً محتوای بیانیه اخیر، بلکه تناقض میان ادعاهای حقوقبشری اروپا و رفتار عملی این کشورها در بحرانهای منطقهای است. استاندارد دوگانه غرب؛ مسئلهای فراتر از اختلاف ایران و اروپا
یکی از محورهای اصلی مناقشه میان تهران و اروپا، برداشت متفاوت دو طرف از مفهوم حقوق بشر است.
کشورهای اروپایی در سالهای اخیر بارها درباره وضعیت حقوق بشر در ایران موضع گرفته و در مواردی تحریمهایی را نیز علیه اشخاص و نهادهای ایرانی اعمال کردهاند. در مقابل، ایران معتقد است همین کشورها در برابر کشته شدن غیرنظامیان در جنگهای منطقهای، …
