صفحه سیاست-
روایت تحولات اخیر را معمولاً میتوان از زمان آغاز حملات و تشدید رویارویی ایران و آمریکا دنبال کرد؛ اما اگر هدف، فهم چرایی شکست مسیر دیپلماتیک باشد، نقطه مهمتری در چند هفته پیش از آن قرار دارد.
بر اساس اطلاعاتی که منابع مطلع بحرینی مطرح کردهاند، در ۲۷ خرداد، همزمان با شکلگیری تفاهم میان تهران و واشنگتن، نشستی در منامه برگزار شد که در آن محمد بنزاید، براد کوپر فرمانده سنتکام و یکی از مشاوران ارشد موساد حضور داشتند و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا نیز بهصورت آنلاین در آن مشارکت کرد.
اهمیت این نشست، در صورت صحت روایت مذکور، صرفاً به ترکیب حاضران محدود نمیشود؛ بلکه مسئله اصلی، همجهتی بازیگران آمریکایی، اماراتی و اسرائیلی درباره آینده تفاهمی بود که میتوانست مسیر تحولات منطقه را تغییر دهد. نگرانی اصلی؛ تثبیت تفاهم تهران و واشنگتن
تفاهمی که موضوع این رایزنی قرار گرفته بود، یک روز پیشتر، یعنی در ۲۶ خرداد، میان ایران و آمریکا شکل گرفته بود و میتوانست زمینه توقف درگیریها و آغاز ترتیبات جدید دیپلماتیک را فراهم کند.
اما تثبیت چنین تفاهمی تنها به معنای پایان موقت جنگ نبود. در صورت اجرای آن، بخشی از معادلات امنیتی منطقه نیز میتوانست وارد مرحلهای تازه شود؛ بهویژه در مورد تنگه هرمز.
بر اساس همین روایت، یکی از نگرانیهای مطرحشده در نشست منامه، اجرای بند پنجم یادداشت تفاهم و پیامد آن برای جایگاه ایران در ترتیبات امنیتی هرمز بوده است. از این منظر، هرمز دیگر صرفاً یک موضوع فنی در مذاکرات نبود؛ بلکه به یکی از محورهای اصلی رقابت بر سر شکلدهی به نظم امنیتی پس از جنگ تبدیل شده بود. «مسیر جنوبی»؛ تلاش برای تغییر زمین بازی
در همین چارچوب، فعالکردن آنچه در این روایت «مسیر جنوبی» نامیده شده، بهعنوان یکی از گزینههای احتمالی مطرح شده است؛ مسیری که میتوانست با فشار بر عمان و بهرهگیری از ظرفیت نظامی سنتکام، بهعنوان بدیلی برای مسیرهای موجود مورد استفاده قرار گیرد.
اهمیت این طرح در آن بود که مسئله را از سطح مخالفت سیاسی با تفاهم فراتر میبرد و وارد حوزه طراحی یک مسیر جایگزین میکرد.
در این روایت، محمد بنزاید بر آمادگی ابوظبی برای پذیرش ریسک چنین اقدامی تأکید کرده بود؛ زیرا از نگاه امارات، تثبیت تفاهم …
