به گزارش خبرگزاری ایمنا، «پدر» اپیزودی از فصل دوم مجموعه «سرود، سپید و سرخ» است که به کارگردانی علیرضا صمدی و تهیه کنندگی آرش زینال خیری روی آنتن شبکه یک رفت.
اپیزود پدر از آن دست روایتهایی است که جنگ را نه در میدان نبرد و در قابهای پرهیاهو، بلکه در متن زندگی آدمهای عادی جستوجو میکند. در این قسمت، خبری از قهرمانانی با ویژگیهای کلیشهای و کنشهای بزرگ نیست؛ قهرمان داستان مردی معمولی است که با مشکلات اقتصادی، بدهی، اجاره خانه و مسئولیت نگهداری از پدری سالخورده و مبتلا به آلزایمر دست و پنجه نرم میکند. همین انتخاب، مهمترین امتیاز اپیزود پدر است؛ چراکه جنگ را به تجربهای ملموس و روزمره تبدیل میکند.
آقامحسن با بازی شهرام قائدی، رانندهای است که زندگیاش به چرخهای ماشین گره خورده است. او برای ضمانت دوستش، پشت سفتههای او را امضا کرده و حالا با ممنوعیت خروج خودرو از تهران، مهمترین ابزار درآمدش را از دست داده است. در سوی دیگر، صاحبخانه طلب اجارههای عقبافتاده را دارد و محسن بیش از هر زمان دیگری به درآمد حاصل از کارش نیازمند است. بنابراین، بحران جنگ زمانی وارد زندگی او میشود که شخصیت اصلی خود به اندازه کافی درگیر بحرانهای شخصی و اقتصادی است.
فیلمنامه در همین نقطه تلاش میکند جنگ را به عاملی برای تشدید تضادهای درونی شخصیت تبدیل کند. محسن باید میان کسب درآمد و مراقبت از پدرش یکی را انتخاب کند؛ انتخابی که در ابتدا برای او چندان ساده نیست. پدر، یحیی، با بازی داوود فتحعلیبیگی، مبتلا به آلزایمر است و با شنیدن صدای بمب، گذشته را با اکنون اشتباه میگیرد و سراغ همسر فوتشدهاش را میگیرد. این موقعیت همزمان واجد وجه تلخ و انسانی است؛ مردی که حافظهاش در حال از دست رفتن است، در لحظه ترس به خاطره همسرش پناه میبرد.
شخصیت یحیی در واقع یکی از مهمترین عناصر عاطفی اپیزود است. او تنها یک پدر بیمار نیست؛ بلکه نمادی از نسلی است که گذشتهاش را با خود حمل میکند و در رویارویی با صدای جنگ به خاطرات قدیمی بازمیگردد. بازی فتحعلیبیگی نیز تلاش میکند این شخصیت را از یک کاراکتر تنها بیمار فراتر ببرد و به او هویتی مستقل بدهد.
در کنار داستان محسن و پدرش، حضور رعنا و طاها نیز به گسترش مفهوم همدلی در شرایط بحران کمک میکند. رعنا که از وضعیت …
