به گزارش خبرگزاری ایمنا، ساعت از نیمه روز گذشته و نوجوان هنوز گوشهای از خانه مشغول کاری است که خودش انتخاب کرده؛ شاید بازی، تماشای یک فیلم، ورق زدن کتابی که مدتهاست نیمهکاره مانده یا سرهم کردن چیزی که از مدتها قبل ذهنش را درگیر کرده است. چند روز دیگر، اما همین ساعتهای کشدار و بیدغدغه جای خود را به زنگ مدرسه، تکالیف، امتحان و برنامههای منظم روزانه میدهند. فاصله میان این دو سبک زندگی، فقط تغییر برنامه روزانه نیست؛ نوجوان از فضایی که در آن فرصت بیشتری برای انتخاب داشته، دوباره وارد محیطی میشود که چارچوب و الزام بیشتری دارد.
شاید به همین دلیل، روزهای پایانی تابستان فقط زمان مناسبی برای آماده شدن برای مدرسه نباشد؛ فرصتی است برای نگاه کردن به آنچه در ماههای گذشته برای نوجوان اتفاق افتاده است، اینکه او وقتش را چگونه گذرانده، چه چیزهایی را تجربه کرده، به چه فعالیتهایی علاقه نشان داده، از چه چیزهایی لذت برده و در چه موقعیتهایی فرصت داشته خودش تصمیم بگیرد. اوقات فراغت اگرچه در ظاهر بخشی از زمان بدون برنامه زندگی است، میتواند در همین تجربههای ساده، به فرصتی برای شناخت خود، شکلگیری استقلال و رشد مهارتهای نوجوان تبدیل شود.
تابستان آرامآرام به روزهای پایانی خود نزدیک میشود؛ روزهایی که وسایل مدرسه دوباره از کمدها بیرون میآیند، برنامه خواب و بیداری خانوادهها تغییر میکند و نوجوانان خود را برای بازگشت به کلاسهای درس آماده میکنند. در میان این رفتوآمدها و آماده شدنها برای شروع سال تحصیلی، شاید بد نباشد کمی به ماههایی فکر کنیم که گذشت؛ به روزهایی که بخشی از آنها با بازی، استراحت، دیدار با دوستان، تجربههای تازه و فعالیتهای انتخابی نوجوانان سپری شد.
اوقات فراغت تنها فاصلهای میان دو دوره تحصیلی نیست که قرار باشد با کلاسهای مختلف پر شود. این زمان، بهویژه برای نوجوانی که در مسیر شناخت خود و ساختن هویت شخصیاش قرار دارد، میتواند فرصتی برای تجربه کردن، انتخاب کردن و کشف علاقهمندیهایی باشد که شاید در برنامه فشرده مدرسه کمتر مجال بروز پیدا کنند. گاهی یک سرگرمی ساده، یک فعالیت هنری، همراهی با دوستان یا حتی ساعاتی خلوت و استراحت، بخشی از فرایند رشد نوجوان است.
در سالهای کودکی و نوجوانی، رشد فقط در کتابهای درسی و فضای مدرسه …
