به گزارش خبرگزاری ایمنا، ادبیات پایداری زمانی میتواند از یک مجموعه خاطره فراتر برود که بتواند مخاطب امروز را با انسان پشت روایت روبهرو کند؛ انسانی که جنگ را فقط در میدان نبرد تجربه نکرده، بلکه آثار آن را سالها در ذهن و زندگی خود با خود حمل کرده است.
کتاب «خرما نخورده» نوشته سیدجلال قوامی با محوریت خاطرات شفاهی سلمان زادخوش، آزاده ایرانی در همین مسیر قرار میگیرد؛ اثری که بخشی از تجربه زیسته یک آزاده را ثبت کرده و آن را به حافظه مکتوب جامعه سپرده است.
«خرما نخورده» از جمله آثاری است که در آغاز فعالیت نشر سیمرغ در حوزه ادبیات پایداری، دفاع مقدس و جبهه مقاومت منتشر شده است. مدیر این انتشارات، این حوزه را در کنار موضوعات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و با تأکید بر هویت ایرانی، از محورهای فعالیت نشر عنوان کرده و «خرما نخورده» را در شمار آثار خاطرات شفاهی این مجموعه قرار داده است.
چرا خاطرات شفاهی اهمیت دارند؟
جنگ را میتوان در آمار، نقشهها، تاریخ عملیاتها و اسناد رسمی نیز مطالعه کرد؛ اما هیچکدام بهتنهایی نمیتوانند تمام ابعاد انسانی آن را نشان دهند. خاطرات یک رزمنده یا آزاده، تصویر دیگری از تاریخ ارائه میکند؛ تصویری که در آن، یک اتفاق بزرگ تاریخی از دریچه تجربه یک انسان دیده میشود. به همین دلیل است که ادبیات خاطرات شفاهی در سالهای گذشته به یکی از جریانهای مهم ادبیات پایداری تبدیل شده است.
در …
