بیانیه بسیج شهدای شهرداری اصفهان به‌مناسبت روز خبرنگار؛ خبرنگاران در خط مقدم جهاد تبیین

به گزارش برنا از سی جی تی ان، سخنگوی وزارت بازرگانی چین روز پنجشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: چین از آمریکا می‌خواهد تا فوراً تعرفه‌های بخش ۲۳۲ را که بر واردات پهپاد‌ها و قطعات مرتبط اعمال کرده است، لغو کند.

هه یادونگ گفت: این تعرفه‌ها با محصولات مرتبط چینی به شیوه‌ای تبعیض‌آمیز رفتار می‌کند و به منافع شرکت‌های چینی آسیب جدی می‌رساند.

وی افزود: پهپاد‌های چینی صادر شده به بازار آمریکا عمدتاً در زمینه‌های غیرنظامی، از جمله تولیدات کشاورزی، بازرسی تجهیزات و صنایع فیلم و سرگرمی استفاده می‌شوند.

یادونگ گفت که اقدامات آمریکا دامنه مفهوم امنیت ملی را گسترش داده، رفتار تعرفه‌ای تبعیض‌آمیزی را بر محصولات چینی اعمال کرده و نرخ‌های تعرفه متفاوتی را برای شرکای تجاری مختلف معرفی کرده است.

وی افزود که چین قاطعانه با این اقدام مخالف است.

انتهای پیام/

بیانیه نهم ـ سکوت سازمانی؛ آرامش خطرناک

سکوت سازمانی زمانی آغاز می‌شود که افراد می‌بینند، می‌دانند و می‌فهمند؛ اما دیگر نمی‌گویند. نوشته های مشابه انتقاد روزنامه اصولگرا به سن معاون اول رئیس جمهور / انتظار می رفت فردی جوانتر با روحیه عملیاتی منصوب شود 1403/05/08 سوال یک نماینده از وزیر راه/ چرا در بلیط هواپیماهای داخلی انگلیسی نوشته می‌شود؟ 1404/09/15

خطا دیده می‌شود، اما هشدار داده نمی‌شود.

تصمیم نادرست تشخیص داده می‌شود، اما نقد نمی‌شود.

نظر کارشناسی وجود دارد، اما هرگز به میز مدیر نمی‌رسد.

اینجا مسئله کمبود دانش نیست؛

مسئله، خاموش شدن صدای دانایی است.

وقتی نقد هزینه داشته باشد، صراحت با سوءظن مواجه شود، پرسشگری بی‌اثر بماند و تعریف و تمجید جای حقیقت را بگیرد، کارکنان و کارشناسان یک درس تلخ یاد می‌گیرند:

سکوت، کم‌هزینه‌تر از حقیقت‌گویی است.

از اینجا، آرامشی خطرناک شکل می‌گیرد.

جلسه‌ها آرام‌تر می‌شوند.

گزارش‌ها امیدوارکننده‌تر می‌شوند.

مخالفت‌ها کمتر می‌شوند.

مدیر احساس می‌کند همه با او همراه‌اند.

اما واقعیت ممکن است چیز دیگری باشد.

خبرهای خوب بالا می‌روند و خبرهای بد در طبقات پایین دفن می‌شوند.

و چه خطرناک است مدیری که نبود مخالفت را با وجود موافقت اشتباه می‌گیرد.

⸻

سکوت، نشانه سلامت نیست

سازمانی که در آن هیچ‌کس سؤال نمی‌کند، الزاماً سازمان موفقی نیست.

ممکن است سازمانی باشد که در آن افراد دیگر امیدی به شنیده شدن ندارند.

بهای این سکوت سنگین است:

* خطاهای پنهان؛

* تصمیم‌های نادرست؛

* فرسایش اعتماد؛

* تضعیف انگیزه کارشناسی؛

* و در نهایت، خروج نیروهای توانمند.

تا روزی که مسئله‌ای که ماه‌ها یا سال‌ها کسی جرئت بیانش را نداشته، در قالب یک بحران خودش را نشان دهد.

آن روز دیگر نمی‌توان پرسید:

«چرا کسی قبلاً چیزی نگفت؟»

شاید گفته بود.

فقط کسی نشنیده بود.

⸻

درباره صنعت بیمه

صنعت بیمه بیش از هر چیز به صدای کارشناسی مستقل نیاز دارد.

اگر درباره ناترازی، رسوب منابع، کارمزد، شبکه فروش، پلتفرم‌های آنلاین، انتصابات یا عملکرد نهاد ناظر پرسشی وجود دارد، پاسخ درست، خاموش کردن سؤال نیست.

پاسخ درست، شنیدن سؤال و ارائه سند است.

منتقد الزاماً دشمن نیست.

گاهی منتقد، همان کسی است که پیش از وقوع بحران، خطر را دیده است.

اگر هر نقدی «تخریب» تلقی شود، اگر هر پرسشگری «ذی‌نفع» معرفی شود و اگر هر صدای متفاوتی با فشار رسانه‌ای پاسخ بگیرد، دیر یا زود فقط یک صدا باقی می‌ماند:

صدای کسانی که می‌گویند همه‌چیز خوب است.

اما صنعت بیمه با «همه‌چیز خوب است» اداره نمی‌شود.

با واقعیت اداره می‌شود.

⸻

سخن آخر

هنر مدیریت، خاموش کردن صداهای مخالف نیست؛

شنیدن صداهایی است که شنیدنشان خوشایند نیست.

از سازمانی که در آن نقد می‌شود، نترسیم.

از سازمانی بترسیم که در آن دیگر کسی چیزی نمی‌گوید.

زیرا گاهی سکوت، نشانه رضایت نیست؛ نشانه ناامیدی از شنیده شدن است.

کارشناسان مستقل و پیشکسوتان صنعت بیمه برچسب هاانتقاد صنعت بیمه کپی لینک لینک کپی شد