به گزارش خبرگزاری ایمنا، احسان مصطفوی، رئیس انستیتو پاستور ایران در یادداشتی نوشت: «۲۹ مرداد، یادآور تأسیس انستیتو پاستور ایران در سال ۱۲۹۹ است؛ مجموعهای که طی ۱۰۶ سال گذشته، بخشی مهم از تاریخ سلامت ایران را رقم زده و در مسیر مقابله با بیماریها، تولید واکسن و فرآوردههای تشخیصی، توسعه دانش پزشکی و تربیت نیروی انسانی متخصص، نقشی راهبردی ایفا کرده است.
تولید انواع واکسن و کیتهای تشخیصی، مبارزه با بیماریهایی همچون آبله، طاعون، وبا، مالاریا، سل، هپاتیت، حصبه، تبهای راجعه، تبهای خونریزیدهنده ویروسی، هاری و کرونا، ایجاد آزمایشگاههای مرجع و شبکههای تحقیقاتی، توسعه بانکهای زیستی، همکاریهای علمی بینالمللی و آمادگی در برابر تهدیدات بهداشتی و پاندمیها، تنها بخشی از کارنامه صدوششساله انستیتو پاستور ایران است.
انستیتو پاستور ایران به عنوان یک مؤسسه موقوفه و عضو شبکه بینالمللی انستیتو پاستور، در طول فعالیت خود نقشی فراتر از یک مؤسسه تحقیقاتی و بهداشتی ملی داشته و به یکی از سرمایههای راهبردی نظام سلامت کشور تبدیل شده است؛ سرمایهای که اهمیت آن تنها به ساختمانها و تجهیزات محدود نمیشود و دانش، تجربه، تخصص و نیروی انسانی آن بخش مهمی از ظرفیت علمی و بهداشتی کشور را تشکیل میدهد.
همزمان با پیشرفت فناوریهای نوین، انستیتو پاستور ایران همواره محلی برای انتقال فناوریهای جدید به کشور بوده است. ایجاد قطب بیوتکنولوژی پزشکی و دارویی و پس از آن توسعه صنایع دارویی در کشور، نمونهای از این نقشآفرینی است.
از اوایل دهه ۷۰ و با آغاز دوره آموزشی فرآوردههای بیولوژیک در انستیتو پاستور ایران، گامهای مؤثری برای راهاندازی مهندسی ژنتیک و تولید پروتئینهای نوترکیب در این مؤسسه برداشته شد و انستیتو پاستور ایران در توسعه دانش بیوتکنولوژی و تولید واکسن و داروهای مورد نیاز کشور نقشی مهم ایفا کرد.
این مؤسسه همچنین با تربیت متخصصان و پژوهشگران در حوزههای علوم پایه، بهداشت عمومی، تشخیص بیماریهای عفونی و واکسن، سهم قابل توجهی در ارتقای دانش و مهارت تلاشگران عرصه سلامت داشته است؛ ظرفیتی انسانی که در کنار زیرساختهای علمی و آزمایشگاهی، مهمترین پشتوانه انستیتو پاستور ایران محسوب میشود.
تجربه پاندمی کووید-۱۹ بار دیگر نشان داد که نبود آمادگی کافی کشورها در برابر پاندمیها میتواند چالشهای گستردهای برای نظامهای سلامت ایجاد کند. در کنار پاندمیها، تهدیداتی همچون تغییر اقلیم و مقاومتهای دارویی نیز آینده سلامت جوامع را تحت تأثیر قرار دادهاند و از اینرو، سرمایهگذاری برای برنامهریزی و آمادگی در برابر چالشهای بهداشتی پیشرو، ضرورتی انکارناپذیر است.
در شرایط کنونی، فعالیتهای تولیدی اصلی انستیتو پاستور ایران شامل تولید واکسنهای هپاتیت ب نوترکیب، ب.ث.ژ، کرونا «پاستوکووک» و هاری دامی، تولید مایع غلیظ اینتراوزیکال ب.ث.ژ «پاستوسیس»، تولید انواع محلول تزریقی با حجم کم، تولید حیوانات آزمایشگاهی مختلف، ساخت محیطهای کشت سلولی و میکروبی، تولید انواع آنتیژن تست ویدال و آنتیژن رایت و کیت تشخیص ویبریو کلرا، تولید آب خالص و آب تزریقی و فرمولاسیون محصولات نوترکیب و واکسنها به صورت مایع و لیوفیلیزه تحت شرایط آسپتیک است.
با این حال، ماههای اخیر برای خانواده بزرگ انستیتو پاستور ایران دورهای دشوار و کمسابقه بود. در جریان جنگ اخیر، بخشهایی از زیرساختها و تجهیزات ساختمان اصلی این مؤسسه تاریخی آسیب دید و بخشی از ظرفیتهای خدماتی و تخصصی آن تحت تأثیر قرار گرفت.
این آسیبها اگرچه بخشی از ظرفیتهای انستیتو پاستور ایران را تحت تأثیر قرار داد، اما نتوانست فعالیتهای این مجموعه و مسئولیت آن در قبال سلامت مردم را متوقف کند. بخش مهمی از فعالیتها با تلاش شبانهروزی و جهادی کارکنان، جابهجایی ظرفیتها و استفاده از امکانات موجود ادامه یافت و همزمان روند بازسازی زیرساختهای آسیبدیده نیز آغاز شد.
محدودیت منابع مالی موجب شده است روند بازسازی با سرعت مطلوب پیش نرود، اما برنامه بازسازی با جدیت دنبال میشود؛ برنامهای که هدف آن تنها بازگرداندن ظرفیتهای آسیبدیده نیست، بلکه نوسازی و ارتقای زیرساختهای انستیتو برای پاسخگویی به نیازهای آینده کشور را نیز دنبال میکند.
آسیبهای واردشده به انستیتو پاستور ایران ضرورت توجه بیشتر به زیرساختهای حیاتی حوزه سلامت و مراکز راهبردی کشور را بیش از گذشته آشکار کرده است. بازسازی این مجموعه را نمیتوان صرفاً پروژهای عمرانی برای ترمیم ساختمانها و جایگزینی تجهیزات آسیبدیده دانست؛ بلکه این فرآیند فرصتی برای بازسازی و ارتقای یکی از زیرساختهای مهم تشخیصی و تولیدی کشور است.
از این منظر، بازسازی و نوسازی انستیتو پاستور ایران نیازمند یک عزم ملی و همراهی همه بخشهاست. دولت، دستگاههای اجرایی، نهادهای عمومی، خیرین سلامت، بخش خصوصی، جامعه علمی و مردم میتوانند در این مسیر نقشآفرین باشند؛ چراکه کمک به بازسازی انستیتو پاستور ایران، در واقع سرمایهگذاری برای آینده سلامت ایران است.
مهمترین سرمایه انستیتو پاستور ایران، دانش، تجربه، تعهد و انسانهای شریفی هستند که در دشوارترین شرایط، مسئولیت خود را در برابر سلامت مردم فراموش نکردهاند. همین سرمایه انسانی است که میتواند مسیر بازسازی و احیای ظرفیتهای این مؤسسه را به فرصتی برای ساختن آیندهای توانمندتر تبدیل کند.
۱۰۶ سالگی انستیتو پاستور ایران تنها فرصتی برای گرامیداشت گذشته نیست؛ بلکه مجالی برای ترسیم آینده است؛ آیندهای که در آن این مؤسسه همچنان به عنوان نماد اعتماد مردم به نظام سلامت کشور باقی بماند و با زیرساختهایی روزآمدتر، ظرفیتهایی گستردهتر و نقشی پررنگتر، به عنوان یکی از ستونهای نظام سلامت کشور و منطقه به مسیر خود ادامه دهد.
انستیتو پاستور ایران طی ۱۰۶ سال گذشته در کنار مردم و نظام سلامت کشور ایستاده است و امروز نیز با اتکا به سرمایه انسانی ارزشمند خود، مسیر بازسازی و احیای ظرفیتهایش را برای استمرار خدمت به نسلهای آینده ادامه خواهد داد.
انستیتو پاستور ایران دوباره ساخته خواهد شد؛ با هدف ساختن آیندهای امن و ایمنتر برای مردم ایران.» کد مطلب 997321
