در این نوشتار که از سوی دفتر تکریم و الگوسازی بنیاد ملی نخبگان و به قلم کامبیز رحمانیفر نظر به اهمیت معرفی و الگوسازی شخصیتهای علمی و فرهنگی اثرگذار تهیه شده و در اختیار ایسنا قرار گرفته، آمده است: «پرویز مشکاتیان در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور و در خانوادهای به دنیا آمد که موسیقی در آن حضوری آشنا داشت. پدرش، حسن مشکاتیان سنتور مینواخت و با سهتار و ویولن نیز آشنایی داشت و به همین سبب نخستین آموزگار موسیقی پرویز شد. مشکاتیان آموزش موسیقی را از ۶ سالگی نزد پدر آغاز کرد و تا پایان دورۀ متوسطه همچنان در نیشابور نزد او میآموخت و تمرین میکرد.
سالها بعد که مشکاتیان از آن روزها سخن میگفت خاطرهای شیرین از نخستین سنتورش تعریف میکرد؛ سازی که در کودکی حتی یکی دو گنجشک را نیز در آن نگه میداشت. سنتور برای کودک ۶ سالۀ نیشابوری اندکاندک به نزدیکترین همراه زندگیاش بدل شد و موسیقی، از همان سالهای کودکی، با زندگی او درآمیخت و تا پایان عمر، چون رشتهای پیوسته در تار و پود او جاری ماند.
نخستین تجربههای اجرای موسیقی در برابر جمع نیز از همان سالهای کودکی آغاز شد. مشکاتیان در هشتسالگی در گردهمآیی دانشآموزان مدرسۀ امیر معزی نیشابور روی صحنه رفت و در سالهای بعد، در دوران تحصیل، راهش به اردوهای هنری رامسر باز شد؛ اردوهایی که دانشآموزان مستعد شهرهای مختلف را گرد هم میآورد. به این ترتیب، مسیری که در خانه و زیر نظر پدر آغاز شده بود، آرامآرام از محیط خانواده و مدرسه فراتر رفت و صورتی جدیتر پیدا کرد.
از نیشابور تا تهران
مشکاتیان در سال ۱۳۵۳ برای ادامۀ تحصیل نیشابور را ترک کرد، راهی تهران شد و به دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت. این جابهجایی، او را از محیطی که نخستین آموزشهای موسیقی را در آن دیده بود به یکی از مهمترین کانونهای آموزش و تجربۀ موسیقی ایرانی در آن روزگار رساند. …
