خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: حرکت ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» به سمت خاورمیانه، از همان ابتدا فراتر از جابهجایی یک شناور نظامی در آبهای آزاد بود؛ حضوری که میتوانست معادلات منطقه را تحت تأثیر قرار دهد و بهعنوان پیامی مستقیم از سوی ایالات متحده تلقی شود. ناوی که سالها یکی از نمادهای قدرت دریایی آمریکا به شمار میرفت، اینبار در شرایطی وارد منطقه شد که تنشها در خاورمیانه در بالاترین سطح قرار داشت و حضور یک ناو هواپیمابر آمریکایی میتوانست نشانهای از احتمال تشدید درگیری باشد.
حرکت این ناو به سمت منطقه، از نگاه بسیاری از ناظران، حامل یک پیام روشن بود؛ آمریکا قصد داشت با نمایش قدرت نظامی، موازنه قدرت را در منطقه به نفع خود تغییر دهد. ابعاد و تجهیزات این ناو نیز بهگونهای بود که حضور آن بهسادگی قابل نادیده گرفتن نبود. آبراهام لینکلن قرار بود تصویری از قدرت، آمادگی و برتری نظامی آمریکا را به نمایش بگذارد؛ اما آنچه در ادامه رخ داد، این تصویر را با چالشهایی جدی روبهرو کرد. …
