به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از فرادید؛ در سال ۱۹۸۸، باستانشناسان هنگام گشودن تابوتی سربی در قلعه لاوال در شمال غربی فرانسه با صحنهای غیرمعمول روبهرو شدند. جسد زنی که بیش از ۳۵۰ سال از مرگش میگذشت، هنوز دندانهای نسبتاً سالم داشت؛ اما آنچه بیشتر جلب توجه میکرد، قطعهای فلزی بود که دور تعدادی از دندانهایش پیچیده شده بود.
در آن زمان، پژوهشگران ابزار مناسبی برای بررسی دقیق قطعه فلزی نداشتند و راز آن برای چند دهه حلنشده باقی ماند. سرانجام حدود ۳۵ سال بعد، استفاده از تصویربرداری سهبعدی دندان نشان داد که زن برای جلوگیری از افتادن دندانهایش از سیم طلا استفاده میکرد.
اسکلت متعلق به آن دالگر، اشرافزاده فرانسوی بود که در سال ۱۶۱۹ و در ۵۴ سالگی درگذشت. اسکن جمجمه او نشان داد چند دندان دالگر با سیمهای طلا به یکدیگر بسته شده بودند تا لق نشوند و در جای خود بمانند. او همچنین یک دندان مصنوعی از عاج فیل داشت؛ درحالیکه در آن دوره معمولاً برای ساخت دندان مصنوعی از عاج اسبآبی استفاده میشد.
چرا دندانهای زن با سیم طلا بسته شده بودند؟
به نوشته ساینسآلرت، بررسی بقایا نشان داد دالگر به بیماری شدید پریودنتال یا بیماری لثه مبتلا بوده است. این بیماری به بافتها و استخوان نگهدارنده دندان آسیب میزند و در مراحل پیشرفته باعث لقشدن و درنهایت افتادن دندانها میشود. به نظر میرسد سیمهای طلا برای ثابت نگهداشتن دندانهای لق و بهتعویقانداختن افتادن آنها استفاده شده بودند.
روزن کولتر، انسانشناس مؤسسه ملی تحقیقات باستانشناسی پیشگیرانه فرانسه (INRAP)، و همکارانش معتقدند درمان با سیم طلا سه هدف داشته است: حفظ عملکرد دندانها، بهبود ظاهر و کمک به حفظ موقعیت اجتماعی دالگر.
بااینحال، چنین روشی احتمالاً در بلندمدت نتیجه معکوس داشته است. سیمها باید مرتب سفت میشدند و هر بار تنظیم آنها فشار بیشتری به دندانهای سالم مجاور وارد میکرد. این فشار میتوانست بهمرور آن دندانها را نیز لق کند. با وجود چنین مشکلاتی، دالگر استفاده از این روش را ادامه داد.
در اروپای قرنهای شانزدهم و هفدهم، از دست دادن دندان فقط مشکل پزشکی نبود. نبود دندان میتوانست چهره فرد را تغییر دهد و حتی روی نحوه صحبتکردن او تأثیر بگذارد. …
