به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین از «دن کیشوت» اثر میگل د سروانتس تا «آنا کارنینا»ی لئو تولستوی و «گتسبی بزرگ» نوشته اف. اسکات فیتزجرالد، رمانهای کلاسیک دورهها و فرهنگهای متفاوتی را دربرمیگیرند. در ادبیات فارسی نیز آثاری مانند «بوف کور» صادق هدایت، «سووشون» سیمین دانشور و «ملکوت» بهرام صادقی جایگاه مهمی در تاریخ رماننویسی دارند.
شناخت رمانهای کلاسیک فقط برای آشنایی با ادبیات گذشته اهمیت ندارد. بسیاری از شیوههای شخصیتپردازی، روایت، توصیف جامعه و پرداختن به مسائل انسانی که در رمان معاصر دیده میشود، ریشه در همین آثار دارد. رمان کلاسیک چیست؟
برای رمان کلاسیک تعریف کاملاً ثابتی وجود ندارد. در معنای گسترده، کلاسیک به اثری گفته میشود که ارزش ادبی و فرهنگی آن با گذشت زمان حفظ شده و همچنان امکان خوانش و تفسیر تازه داشته باشد.
بنابراین، هر رمان قدیمی الزاماً کلاسیک نیست و کلاسیکبودن نیز به یک قرن مشخص محدود نمیشود. اهمیت تاریخی، تأثیرگذاری بر ادبیات پس از خود، کیفیت زبان و روایت و توانایی اثر در مواجهه با مسائل انسانی، از عواملی هستند که در شکلگیری جایگاه یک اثر کلاسیک نقش دارند. …
