این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار تئاتر ایرنا، برای حبیب نریمانی، نقطه شروع «خون باید یاگو، خون» خود یاگو بوده است؛ اما نه یاگویی که بتوان او را فقط در محدوده داستان اتللو نگه داشت. نریمانی میگوید یاگو برای او از شکسپیر جدا شده و به یک پرسش تبدیل شده است: انسان از چه لحظهای تصمیم میگیرد زخم خودش را به زخم دیگری تبدیل کند؟ همین پرسش مسیر نمایش را از اقتباس مستقیم دور میکند. او از جهان اتللو شروع میکند، اما قصد ندارد در آن باقی بماند؛ شخصیت آشنا را برمیدارد و او را در موقعیتی تازه قرار میدهد تا مساله اصلی، خود جنایت نباشد، بلکه مسیری باشد که انسان را به سمت آن میبرد.
این نمایش با بازی هومان فتحی و نیوشا حبیبی در سالن یک خانه نمایش مهرگان روی صحنه است.
یاگو از اتللو بیرون میآید …









