افت بهای شاخص برنت به زیر ۱۰۸دلار در بشکه در روز چهارشنبه 16سپتامبر را نباید نشانه فروکش بحران نفت خواند؛ این کاهش واکنشی کوتاهمدت به یک داده آماری داخلی آمریکاست، نه تغییر در عوامل بنیادین عرضه و تقاضا. دادههای API (موسسه نفت آمریکا) نشان داد ذخایر نفت خام ایالات متحده در هفته منتهی به ۱۱سپتامبر ۷میلیون بشکه افزایش یافته، درحالیکه تحلیلگران انتظار کاهش 1.6میلیونبشکهای را داشتند. این شکاف بزرگ میان انتظار و واقعیت، بهتنهایی برای متعادلکردن قیمت جهانی کافی بود؛ اما دلیل واقعی نوسان امروز، خبر مهمتری است: عربستان بهجای متوقفکردن صادرات پس از توقف خط لوله شرق-غرب، مسیری جایگزین را فعال کرده و از طریق بندر سوهار در عمان محموله بیشتری به آسیا عرضه میکند و بازار آن را نشانهای از «انعطاف عرضه» تفسیر کرده، نه پایان بحران.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
ریاض در تنگنا
در بحبوحه این تنش، آرامکو باید همزمان دو جبهه متضاد را مدیریت کند: از یکسو باید نشان دهد که آسیب به خط لوله شرق-غرب کنترل شده تا مشتریان آسیایی را نگه دارد؛ به همین دلیل بارگیری در راستنوره و جبیل را دوبرابر کرده و نفتکشهای غولپیکر را با علائم ردیابی خاموش از هرمز عبور میدهد. اما از سوی دیگر، همین اقدام یعنی پذیرش ریسک مستقیم در مسیری که حوثیها در آن فعالاند. خریداران آسیایی نیز منفعتجویانه عمل میکنند: یعنی با پذیرش تاخیر در بارگیری از بندر ینبع در ازای دریافت نفت از سوهار، ریسک را میپذیرند تا از قیمتهای بحرانی در امان بمانند. …
