دیپلماسی ایرانی: جنگها معمولاً با تعداد کشتهها، حجم خسارتهای مالی، میزان تخریب زیرساختها و طول مدت درگیری اندازهگیری میشوند. تحریمها نیز با میزان کاهش صادرات، افت ارزش پول، حجم داراییهای مسدودشده و میزان فشار اقتصادی سنجیده میشوند.
اما یک شاخص کمتر دیدهشده وجود دارد که آنچه یک بحران با آینده کودکان یک کشور میکند.
این شاید مهمترین و در عین حال مغفولترین پرسش درباره بحران کنونی ایران باشد. کودکی که امروز در خانوادهای تحت فشار اقتصادی زندگی میکند، صرفاً یک شهروند آسیبدیده امروز نیست؛ او سرمایه انسانی فردای کشور است. اگر بحران اقتصادی طولانی شود، پیامد آن میتواند از یک نسل عبور کند.
کاهش درآمد خانوار ممکن است کیفیت تغذیه را کاهش دهد؛ کاهش قدرت خرید ممکن است دسترسی به آموزش باکیفیت را محدود کند؛ فشار اقتصادی ممکن است درمان بیماریهای غیراضطراری را به تعویق بیندازد؛ ناامنی و جنگ میتواند سلامت روان کودک را تحت تأثیر قرار دهد و مهاجرت اجباری یا جابهجایی خانوادهها میتواند پیوستگی آموزشی و اجتماعی کودک را مختل کند. …
