مهدی یزدانیان، پژوهشگر دینی در یادداشتی با عنوان «دیپلماسی اخلاقی» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
از سفر رئیسجمهور به نیویورک و حضور ایشان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد صادقانه بگویم اصلاً خشنود نبودم. نگرانی ام این بود در شرایطی که ایران در یک دیپلماسی نامتقارن قرار دارد آیا رفتن رئیسجمهور به نیویورک و نشستن در نهادی که میزبان آن دولت متخاصم است به معنای اعطای یک امتیاز نمادین به طرف مقابل نیست؟
نگران بودم که این حضور ناخواسته به نوعی مشروعیتبخشی به میزبان تعبیر شود و مهمتر از آن سرمایهای را که ایران در نتیجه مظلومیت و قرار گرفتن در موضع تحسین برانگیز دفاعی به دست آورده است هدر رود. گمان میکردم شاید در چنین شرایطی نرفتن خود یک پیام باشد. پیامی که بگوید نمیتوان همزمان بر کشوری حمله کرد و از او انتظار داشت برای حضور در یک مناسبت رسمی به پایتخت مهاجم سفر کند. اما اکنون پس از شنیدن سخنان رئیسجمهور در مجمع عمومی سازمان ملل باید صادقانه اعتراف کنم که در این قضاوت تعجیل کردم. …
