به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، هیلینگ آب دریا، یا همان تالاسوتراپی، در تعریف علمیاش به معنای بهرهگیری کنترلشده از آب دریا، املاح معدنی آن، جلبکها، گلولای ساحلی و اقلیم دریایی برای ارتقای سلامت جسم و روان است. این روش نه ابداعی تازه، که میراثی کهن است. تاریخچه
بقراط، پدر پزشکی، آب شور را برای تسکین دردهای مفصلی و زخمها توصیه میکرد. اوریپید میگفت دریا بیماریهای انسان را میشوید. قرنها بعد، در انگلستان قرن هجدهم، دکتر ریچارد راسل با رسالهای جنجالی، حمام و حتی نوشیدن آب دریا را برای بیماریهای غددی تجویز کرد و موجی از استراحتگاههای ساحلی به راه انداخت. در فرانسه، ژوزف دو لا بوناردیر در سال ۱۸۶۷ واژه تالاسوتراپی را ساخت و رنه کوینتون با اثبات شباهت ترکیب شیمیایی آب دریا به پلاسمای خون، پایههای علمی آن را استوارتر کرد. تا اینجا، داستان از جنس مشاهده پزشکی و تجربه بالینی است؛ نه جادو و نه مد. اما در ایران... …













