پژوهشگران روشی برای تعیین عددی میزان خطای شبیهسازیهای کوانتومی ارائه کردهاند که میتواند امکان سنجش میزان اطمینان به نتایج این شبیهسازیها را فراهم کند.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری برنا به نقل از انگجت، با قدرتمندتر شدن شبیهسازهای کوانتومی و حرکت آنها به سمت حل مسائلی که از توان رایانههای متعارف خارج است یک پرسش اساسی بیش از گذشته اهمیت پیدا میکند: چگونه میتوان از صحت نتایج بهدستآمده از یک شبیهسازی کوانتومی اطمینان حاصل کرد؟
تا زمانی که محاسبات مربوط به یک مسئله با رایانههای کلاسیک امکانپذیر باشد پژوهشگران میتوانند نتایج یک شبیهساز کوانتومی را مستقیما با محاسبات کلاسیک مقایسه و صحت آنها را بررسی کنند اما زمانی که سامانههای کوانتومی وارد محدودهای میشوند که محاسبه مستقل آنها با رایانههای کلاسیک دیگر امکانپذیر نیست روش دیگری برای اعتبارسنجی نتایج مورد نیاز خواهد بود.
اکنون پژوهشگران به سرپرستی تریستان کرافت از دانشگاه فنی مونیخ و پیتر زولر از دانشگاه اینسبروک و موسسه اپتیک کوانتومی و اطلاعات کوانتومی آکادمی علوم اتریش با همکاری باربارا کراوس از دانشگاه فنی مونیخ روشی را برای مشخصهیابی تجربی یک شبیهساز کوانتومی ارائه کردهاند که میتواند عدمقطعیتهای موجود در این سامانه را به حدود خطای عددی تبدیل کند.
این روش توسط گروهی به سرپرستی مانوج جوشی و کریستیان روس در یک شبیهساز کوانتومی مبتنی بر تله یونی آزمایش شده است سامانهای که در این آزمایشها تا ۵۱ یون را دربر میگرفت. عدمقطعیت اجتنابناپذیر در سامانههای واقعی
شبیهسازهای کوانتومی سامانههای فیزیکی هستند که برای بازتولید رفتار سایر سامانههای کوانتومی طراحی میشوند. این فناوری بهویژه برای مطالعه سامانههای پیچیده چندذرهای اهمیت دارد؛ سامانههایی که محاسبه رفتار آنها با افزایش تعداد ذرات میتواند بهسرعت از توان رایانههای کلاسیک فراتر رود. با این حال هیچ آزمایش واقعی کاملا بدون خطا و نقص نیست.
تریستان کرافت در این زمینه میگوید: برهمکنشها ممکن است با آنچه انتظار میرود متفاوت باشند سامانه تحت تأثیر محیط اطراف خود قرار میگیرد و اندازهگیریها نیز با عدمقطعیت همراه هستند. …
