قطعا همه شما بین دوست و آشنا و همکار و همسایه با افرادی بسیار ساکت مراوده داشتهاید که اشتیاقی به سخن گفتن و اظهارنظر کردن نداشته و ندارند؛ افرادی که اغلب شنوندهاند و تنهایی را به بودن در جمع ترجیح میدهند. اگر مدتی کوتاه در کنارشان باشید، احتمالا از سکوتی که بینتان حاکم میشود، حوصلهتان سر میرود و حرفی برای گفتن با آنان نخواهید داشت. این گروه افراد، درونگرا نامیده میشوند که برقراری ارتباط با آنان به عقیده بسیاری دشوار است.
سادهترین تعریفی که عموم مردم از درونگرایی در ذهن دارند، ساکت نشستن و گوشهگیری است؛ تعریفی که معمولا با منزوی بودن برابری میکند و از این رو سوءتفاهماتی را نسبت به رفتار افراد درونگرا به وجود میآورد. پیرو این کجفکری، کجرفتاری هم به وجود میآید. قطعا شناخت دنیای فکری و رفتاری درونگراها تا حد زیادی میتواند قضاوتهای منفی درباره آنان را خنثی کند و باعث ایجاد تعامل ارتباطی سازنده شود. واضح است که ارتباط مؤثر بین افراد، پایه اصلی موفقیت در زندگی خانوادگی و کاری است.
طیفِ درونگرایی و برونگرایی
ملیحه ترابی، روانشناس و واقعیتدرمانگر معتقد است درونگرایی و برونگرایی یک طیف است و این طور نیست که بگوییم یک نفر کاملا درونگرا یا برونگرا محسوب میشود. او میگوید: افراد بسته به ویژگیهای شخصیتیشان، تربیت خانوادگی و محیط رشد خود در نقطهای از این طیف قرار میگیرند. در واقع همه انسانها هم ویژگیهای درونگرایی و هم ویژگیهای برونگرایی را در وجود خود دارند، ولی بسته به موقعیت، شرایط و هزار عامل دیگر، قسمتی از این ویژگیها در آنها برجستهتر میشود.
ترابی درباره خصوصیات بارز افراد درونگرا میگوید: این گروه معمولا علاقه چندانی به جمع ندارند و تنهایی خود را ترجیح میدهند. شناخت خوب و کافی از خود دارند. به مسائل عمیق نگاه میکنند. درباره اتفاقاتی که برایشان اهمیت دارد، سطحینگر نیستند. زیاد اهل گپ و گفت نیستند و دایره دوستانشان بسیار محدود است. حتی اگر در جمع هم قرار بگیرند، زیاد تمایلی ندارند که اظهارنظر کنند و بیشتر شنونده هستند. ارتباط سازنده با چنین افرادی صرفا زمانی تحقق مییابد که قادر باشیم نقاط مشترکی با آنان پیدا کنیم، در این صورت ارتباط برایمان لذتبخش هم خواهد شد.
ازدواج افراد درونگرا و برونگرا …
