به گزارش همشهری آنلاین ماجرا از کاغذهایی شروع میشود که با چند کلمه ساده، مثل «فروش کلیه» یا «کلیه برای فروش» و یک شماره تلفن، روی دیوارهای اطراف مراکز درمانی جا خوش کردهاند. شمارههایی که ظاهرا قرار است بیمار نیازمند پیوند را به فروشنده واقعی کلیه برسانند.
برای بیماری که ماهها و گاهی سالها در انتظار پیوند است، چنین آگهیهایی میتواند در نگاه اول شبیه یک راه نجات باشد؛ اما مسیر رسمی پیوند عضو در کشور از این شمارهها و آگهیها عبور نمیکند.
البته حسین کرمانپور، سخنگوی وزارت بهداشت صراحتا تاکید کرده که بخش قابل توجهی از این آگهیها واقعی نیستند و در مواردی با هدف جلب ترحم و دریافت کمک مالی از مردم نصب میشوند اما محمدعلی عبداللهی، معاون توسعه و مدیریت منابع بیمارستان فیروزگر هم در گفتوگو با «همشهری» درباره ماهیت این آگهیها جزئیات جالبی را مطرح میکند. شاید فروشنده نباشند …
