به گزارش مشرق، هوجین تائو رئیس جمهور وقت چین در سال ۲۰۰۳ از این آسیبپذیری با عنوان «بحران مالاکا» یاد کرده و هشدار داد که ممکن است روزی قدرتهای بزرگ جهانی تصمیم بگیرند این تنگه را به روی چین ببندند. او گفت اغراق نیست اگر بگوییم هر کسی تنگه مالاکا را در اختیار داشته باشد میتواند مسیر تأمین انرژیِ چین را مسدود کند. از آن زمان تاکنون راهبرد نظامی چین بر نوسازی و گسترش مسیرهای تأمین نیازمندیهای چین از دریا و حفاظت از این مسیرها متمرکز شده است.
اقدامات چین در حوزه انرژی شامل این موارد است: افزایش تولید، افزایش بهرهوری، استفاده از سوختهای جایگزین، افزایش استفاده از خودروهای برقی، تنوعسازی واردات و انبار کردن ذخایر راهبردی انرژی.
اخیرا در رویداد جنگ در خاورمیانه تا حد زیادی از آسیبپذیریهای چین کاسته شده است زیرا چین قبلاً خود را برای درگیری در موضوع تایوان و بسته شدن احتمالی تنگه مالاکا آماده کرده بود. این کشور تا حد زیادی مانع از افزایش قیمت نفت شد و اجازه نداد سهم آسیا از نفت کم شود. تصمیمگیران چینی تقریباً بابت ایمنسازی خود در برابر بحرانها مطمئن شدهاند به طوری که پس از جنگ ایران تصمیم گرفتند بیشتر از گذشته در مورد راههای کاستن از آسیبپذیریهای خود در شرایط بحرانی تدبیر کنند. بقیه کشورها در آسیا و دیگر نقاط دنیا هم تقریباً از روشهای چینی برای کاستن از آسیبپذیریهای خود در بازار انرژی الگوبرداری کردند. مهمترین محورهای این الگوبرداری عبارت است از:
تولیدات داخلی: منابع طبیعی چین در حوزه زغال سنگ غنی ولی در مورد نفت فقیر است و میزان گاز در چین هم اندک است. در حالی که چین ۱۰ درصد از زغال سنگ مصرفی خود را وارد میکند ولی در مورد گاز و نفت به ترتیب ۴۰ و ۷۰ درصد از نیازمندیهای خود را وارد می کند. چین بمنظور کاستن از واردات، اقدام به افزایشِ تولید گاز در ناحیه «سیشوان» در جنوب غربی و «سین کیانگ»، «شانژی» و مغولستان داخلی در شمال کشور کرده است و همزمان کار اکتشاف نفت در دریای «بوهایی» و کاستن از تولیدات پتروشیمی را شروع کرده است. چین همزمان استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر آبی، بادی و خورشیدی را حتیالمقدور گسترش داده است و به منظور تضمین امنیت انرژی از زغال سنگ به عنوان سنگ بنای انرژی استفاده کرده است. …
