تحریم اقتصادی یکی از مهمترین ابزارهای سیاست خارجی معاصر است. دولتها از تحریم برای تغییر رفتار دولتهای دیگر، اعمال فشار سیاسی یا جلوگیری از دسترسی آنها به منابع اقتصادی استفاده میکنند. اما هنگامی که تحریم از یک ابزار محدود و هدفمند به سازوکاری گسترده برای محدود کردن تجارت، درآمدهای ارزی، حملونقل و دسترسی مالی یک کشور تبدیل میشود، پرسش مهمی در برابر حقوق بینالملل قرار میگیرد که اگر هدف تحریم دولت است، آیا حقوق بینالملل اجازه میدهد هزینه آن بر دوش کودک قرار گیرد؟
پاسخ به این پرسش ساده نیست.
از یک سو، تحریمها لزوما و بهخودیخود در همه شرایط غیرقانونی نیستند. نظام مسئولیت بینالمللی دولتها، در شرایط خاص، امکان اتخاذ اقدامات متقابل را تحت محدودیتهای سختگیرانه میشناسد. کمیسیون حقوق بینالملل تأکید کرده است که اقدامات متقابل باید موقت، متناسب و در جهت وادار کردن دولت مسئول به رعایت تعهدات بینالمللی باشد و نباید تعهدات بنیادین حقوق بشری و برخی تعهدات بشردوستانه را نقض کند. …
