خانههای چوبی روی پایههای بلند، در تاریکی صبح فقط سایههایی باریکاند و کوهها پشت مه محو شدهاند. هوا هنوز کاملاً روشن نشده که قایق از اسکله نیاونگشوه (Nyaungshwe) راه میافتد. پیش از آنکه روستاها پیدا شوند، آب است و سکوت. قایق آرام روی دریاچه پیش میرود؛ صدای پرندهها با صدای موتور قایق درهم میآمیزد. قایقی از روبهرو میرسد؛ مردی تور ماهیگیریاش را جمع میکند و لابهلای آبهای آرام، برگهای نیلوفر میرقصند. صبح از راه میرسد و سکوت جای خود را به رفتوآمد قایقها میدهد. آدمها بارشان را جابهجا میکنند و چیزی شبیه یک خیابان شلوغ، این بار روی آب، شکل میگیرد. اینجا دریاچه اینله (Inle Lake) در ارتفاعات ایالت شان در شرق میانمار است؛ جایی که آب نه مرزی میان آدمها، بلکه بخشی از زندگی روزمره آنهاست. اما چیزی که در نگاه اول منظرهای تماشایی به نظر میرسد، برای مردم اینله منظره نیست؛ زیرساخت زندگی است. یونسکو این دریاچه را در فهرست موقت میراث جهانی، بهعنوان یک «چشمانداز فرهنگی» معرفی کرده است؛ جایی که خانهها، رفتوآمد، ماهیگیری، تجارت و کشاورزی حول آب شکل گرفتهاند. …
روزنامه پیام ما / ۱ ساعت قبل
اینله؛ زندگی روی آب
روایتی از چشمانداز فرهنگی دریاچه اینله در میانمار؛ زیست بومی منحصربهفرد با خانههای چوبی، باغهای شناور، ماهیگیری سنتی اینتاها و چالشهای زیستمحیطی آن.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.











