مرگ محیط‌بان تنگ‌صیاد

«کاش یه جوری می‌شد برم روی یه بلندی واستم و اسم تک‌تک این بچه‌ها را ببرم و بگم که شما مردانه پای کار ایستادید.» این را «حمزه فدایی»، رئیس پارک ملی تنگ‌صیاد، سه سال پیش در دیداری گفت که با او در موزه تنوع زیستی این پارک داشتم. آن زمان یک سال از آغاز حفاظت سخت‌گیرانه در منطقه می‌گذشت و فدایی از تلاش محیط‌بانان می‌گفت؛ از زخمی شدن پنج محیط‌بان در یک شب، شکستگی دست یکی از آنها با قنداق تفنگ متخلف، به‌طوری‌که استخوان دست بیرون زده بود، پیاده‌روی‌های طولانی در شب‌های سرد زمستان و نزدیک شدن بی‌سروصدا به متخلفان. از لباس‌هایی می‌گفت که بر تن محیط‌بانان یخ می‌زد و روزهایی که پس از دو شب بی‌خوابی، یک نصفه نان را بین خودشان تقسیم می‌کردند تا بتوانند متخلفان را دستگیر کنند.

به گفته فدایی، نتیجه این تلاش‌ها افزایش جمعیت سم‌داران منطقه از حدود هزار و ۸۰۰ فرد به شش هزار فرد بود. «ما کاری کردیم کارستان. تاریخ تنگ صیاد این همه کشف و ضبط اسلحه و متخلف‌گیری به خود ندیده بود.» …