به گزارش خبرفوری، بر اساس گزارشی که روزنامه اطلاعات در شماره هشتم شهریورماه سال ۱۳۵۲ منتشر کرده است، عامل اصلی این تصمیم دولتی، گزارشهای مکرر پلیسراه و شکایت مسافران بوده است. طبق بررسیهای انجامشده، بخش عمدهای از رانندگان هنگام تعویض نوارهای کاست، دستکاری گرامافونها و صفحات موسیقی یا تنظیم صدای پخش، تمرکز و تسلط خود بر هدایت خودرو را از دست میدادند؛ رفتاری پرخطر که در موارد متعددی به انحراف اتوبوس از جاده و وقوع تصادفهای مرگبار منجر شده بود.
بیشتر بخوانید:
روزی که اینگرید برگمن به تهران آمد | عکس
حملههای مسلحانه گروههای چریکی و سرقت از بانکها | ببینید
دختری با لباس پسرانه خود را زیر قطار انداخت | عکس
برگزاری مجللترین عروسی در تهران | عروس و داماد چه کسانیاند؟
خبرنگار اطلاعات در پیگیری واکنشهای عمومی به این مصوبه، به سراغ مسافران در پایانههای مسافربری رفته است. روایتهای میدانی از دوگانگی شدید دیدگاهها حکایت دارد؛ گروهی از مسافران ضمن استقبال قاطع از این بخشنامه، آرامش سفر و ارتقای امنیت جانی در جادهها را اولویت اصلی دانستهاند. در مقابل، مسافرانی که ناچار به پیمودن مسیرهای طولانی و کویری بودند، با این تصمیم مخالفت کرده و معتقدند شنیدن نوای موسیقی تنها ابزار تحمل خستگی راه و غلبه بر کسالت ساعات متمادی سفر با اتوبوس به شمار میرود.
این بخشنامه نمادی تاریخی از نخستین رویاروییهای مدیریت ترافیک مدرن با عادات شنیداری رانندگان جادهای در دهه پنجاه ایران است. …
