یک رزیدنت جوان در بیمارستان بهارلو جان باخت و پیکر او دو روز بعد در اتاق استراحت پزشکان پیدا شد؛ اتفاقی که به یکی از پربازتابترین اخبار روزهای اخیر در فضای مجازی تبدیل شده است. فارغ از اینکه بررسیهای رسمی در نهایت چه علتی را برای مرگ این پزشک جوان اعلام خواهد کرد، یک پرسش مهم همچنان باقی است: چگونه ممکن است یکی از اعضای کادر درمان در محل استراحت خود جان ببازد و تا دو روز کسی متوجه مرگ یا حتی غیبت او نشود؟ دکتر محمدحسین علی بیگی، مسئول دفتر دستیاری سازمان نظام پزشکی کشور، درباره این اتفاق گفت: درگذشت این همکار عزیز که از دستیاران پزشکی قانونی بودند را به خانواده محترم، دوستان، همکاران و استادان ایشان تسلیت میگویم. این اتفاق تلخی است که جامعه دستیاری کشور را هم تحت تأثیر قرار داده است.
او با تأکید بر ضرورت پرهیز از گمانهزنی درباره علت مرگ این رزیدنت بیان کرد: درباره علت این اتفاق گمانهزنیهای زیادی مطرح شده، اما این موضوع حساس است و باید دقیق و مسئولانه درباره آن صحبت کرد. تا زمانی که بررسیهای تخصصی و قانونی کامل نشده، نمیتوان علت فوت این رزیدنت را بر اساس گمانهزنیها اعلام کرد و باید منتظر نتیجه رسمی ماند.
به گفته علی بیگی، در کنار پرهیز از گمانهزنی، طرح پرسش و پیگیری نیز ضروری است: دستیاران حق دارند بدانند این اتفاق در چه شرایطی رخ داده و آیا از نظر نظارت، ایمنی محیط یا فرایندهای بیمارستانی مشکلی وجود داشته است یا نه؟ البته که مطرح کردن این پرسشها به معنای متهم کردن فرد یا مجموعهای نیست؛ برعکس، اطلاعرسانی دقیق، سریع و شفاف و اعلام رسمی نتیجه بررسیها بهترین راه برای جلوگیری از شکلگیری شایعات است. دو روز غیبت؛ چرا کسی متوجه نشد؟
علی بیگی در پاسخ به این پرسش که چگونه پس از دو روز کسی متوجه غیبت این رزیدنت جوان نشده، عنوان کرد: تا جایی که از همکاران این رزیدنت شنیدهام، در این بیمارستان سوئیتهایی در اختیار رزیدنتهای پزشکی قانونی بوده که بهصورت واحدهای یکنفره استفاده میشده است. ممکن است کلید یک واحد در اختیار یک نفر باشد و بعد از ۲۴ ساعت به نفر بعدی تحویل داده شود. اینکه نفر بعدی وارد شده و متوجه این اتفاق شده، یک بخش ماجراست؛ اما بحث ایمنی محل کار، فرایندهای نظارتی و زمان حضور رزیدنتها در مراکز درمانی، بخش مهم دیگر آن است.
…
