به گزارش فرکانس؛ مسئله بنگاهداری و شرکتداری بانکها سالهاست که به عنوان یکی از بزرگترین چالشهای ساختاری اقتصاد ایران مطرح میشود. در حالی که منطق استاندارد بانکداری بر تخصیص بهینه اعتبارات، مدیریت ریسک و پشتیبانی از بخشهای مولد اقتصاد استوار است، نگاهی به عملکرد بسیاری از شرکتهای زیرمجموعه بانکها نشان میدهد که این بنگاهها در عملیات واقعی خود نهتنها سودآور نیستند، بلکه به سیاهچالههایی برای بلعیدن منابع نقد و خلق داراییهای غیرواقعی تبدیل شدهاند.
اسناد و صورتهای مالی تازه منتشرشده از برخی شرکتهای تابعه دو بانک گردشگری و سینا در یک ماه اخیر، مشتی نمونه خروار از الگویی آسیبزا در کل شبکه بانکی را پیش روی افکار عمومی و نهادهای ناظر قرار میدهد؛ الگویی که در آن، سودآوری ساختگی جای ارزشآفرینی واقعی را گرفته است.
عبدالناصر همتی در قامت رئیسکل بانک مرکزی و سکاندار اصلی انضباط پولی کشور، بارها بر لزوم خروج بانکها از شرکتداری غیرضروری و اصلاح ترازنامهها تأکید کرده است. با این حال، ارزیابی شفاف عملکرد این بنگاهها نشان میدهد که نظارتهای موجود هنوز نتوانسته مانع از شکلگیری حیاط خلوتهای پرهزینه شود.
محمد بیگدلی در مدیریت بانک گردشگری و علی ابدالی در راس بانک سینا، با این پرسش صریح روبرو هستند که تزریق سرمایهها و نگه داشتن چنین شرکتهایی در ترکیب داراییهای بانک، بر اساس چه منطق اقتصادی و با کدام توجیه برای سهامداران و سپردهگذاران صورت میگیرد؟
بررسی زوایای پنهان ترازنامه و صورت سود و زیان شرکت گروه توسعه انرژی نفت و گاز لاوان(از زیرمجموعههای بانک گردشگری) گواهی روشن بر این مدعاست. این شرکت در دوره مالی اخیر با ثبت زیان عملیاتی ۲.۷ میلیارد تومانی، رسماً در فعالیت اصلی خود فلج شده و تنها با اهرم شناسایی ۹.۲ میلیارد تومان سایر درآمدهای غیرعملیاتی، ظاهر صورتهای مالی خود را سودده جلوه داده است. اما ابهام بزرگتر در بخش داراییهای این شرکت رخ داده است؛ جایی که سطر سرمایهگذاری در املاک با جهشی ۱۵۲ درصدی به بیش از ۳۷۸ میلیارد تومان رسیده، اما طبق بند ۱۷ گزارش حسابرس رسمی، تمامی این املاک(از جمله ملک تجاری زعفرانیه تهران و آپارتمانهای کیش) همچنان فاقد سند رسمی به نام شرکت هستند. …
