فرشته کولانی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به نقش فضای مجازی در پرکردن خلأ گفت‌وگوهای درون‌خانه، گفت: فضای مجازی پدیده‌ای به‌نام «اثر بازاری‌زدایی آنلاین» (برداشتن موانع و کنترل‌های رفتاری) ایجاد می‌کند. وقتی هویت، اسم و عکس شما برای افراد مشخص نیست، ترس از ترک، سرزنش، تحقیر، تهدیدشدن یا خجالت‌کشیدن از بین می‌رود. افراد در فضای مجازی یا در جمع‌های ناشناس، آن بخشی از شخصیت‌شان را که در خانواده پس‌زده شده است مانند اعتقادات، گرایش‌های شخصی یا اشتباهات‌شان، بدون ترس از تنبیه ابراز می‌کنند، بنابراین وقتی فردی در خانه گوش‌شنوا نداشته باشد، از فضای مجازی یا غریبه‌ها به‌عنوان یک «مسکن موقت» استفاده می‌کند.
وی افزود: وقتی فرد در یک گروه تلگرامی یا اینستاگرامی یا در یک محیط خارجی احساس می‌کند دیگران بدون بازخواست او را درک می‌کنند، این موضوع باعث می‌شود محیط واقعی خانواده برای او سردتر و ناامن‌تر شود. کسی که در خانه اجازه پرسیدن سوالات مربوط به علایقش را ندارد، ساعت‌ها می‌تواند در چت‌های ناشناس بحث کند، چون این فضا برای او با استرس کمتر و احساس صمیمیت کاذب همراه است. …
